Γράφει η Ηρώ Αναστασίου
Οι περισσότεροι ξεσπούν τα νεύρα τους σε ανθρώπους που τους αγαπούν κι όχι εκεί που πρέπει.
Αυτό τους καθιστά και πιο πολύ δυστυχισμένους, αλλά κι αχάριστους.
Αλλά όπως είπα και παλιότερα ”η σφαγή πάντα έρχεται από εντός και ποτέ απ’ έξω”.
Έχουμε πολλά να μάθουμε, είμαστε μικροί ακόμη!
Οι άνθρωποι γενικά δεν βλέπουν τι τους έδωσες ή τους δίνεις, αλλά κοιτάζουν αυτό το απειροελάχιστο που δεν πήραν.
Δεν βλέπουν το δάσος, αλλά το δέντρο.
Δεν βλέπουν τα χίλια καλά, αλλά το λάθος που κάνεις.
Δεν πειράζει η ζωή εδώ είναι και θα σας μάθει αυτά που πρέπει να ξέρετε.
Και δεν θα πω ότι η ζωή επιστρέφει συμπεριφορές, άσχετα αν το κάνει, αλλά ότι εδώ που είμαι θα έρθεις.
Κι εύχομαι να έχετε ανθρώπους δίπλα σας, γιατί ο καθένας κουβαλάει τον δικό του σταυρό και τις περισσότερες φορές είναι μόνος.
Χρειάζεται την βοήθεια για να τα βγάλει πέρα.
Γιατί κανένας δεν ξέρει τι σταυρό κουβαλάει ο άλλος, με τι έχει να παλέψει.
Και πιστέψτε με η υγεία και πόσο μάλλον αυτήν της ψυχής, είναι σημαντικότερη απ’ το να μας έχει αφήσει ο γκόμενος.
Λοιπόν για πείτε μου τι είναι σημαντικό;
Να παλεύεις χρόνια με τα τέρατα ή να μας προκύπτουν προβλήματα που αύριο θα μας φαίνονται γελοία;
Όταν το μάθετε, που δεν σας το εύχομαι μέσα από την ψυχή μου, τότε ελάτε να μου μιλήσετε.
Μέχρι τότε να βγάλετε όλοι το σκασμό.
