Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Πριν από μερικές μέρες διάβαζα ένα άρθρο στο Facebook. Σε αυτό, μια κοπέλα, η οποία ήταν και σύμβουλος σχέσεων, αφηγείτο μια προσωπική της εμπειρία. Συγκεκριμένα, έλεγε ότι είχε παρευρεθεί στον γάμο μιας φίλης της, με τον πρώην της, και είχε επηρεαστεί από ένα περιστατικό.
Η φίλη της κάποια στιγμή γύρισε και είπε στον άντρα της ότι ο λόγος που τον παντρευόταν ήταν επειδή την βελτίωνε ως άνθρωπο. Η κοπέλα αμέσως έκανε τη σύγκριση με τη δική της σχέση. Διαπίστωσε ότι στη δική της περίπτωση δεν συνέβαινε το ίδιο και έτσι αποφάσισε να χωρίσει.
Ας το φανταστούμε λίγο: πηγαίνεις σε έναν γάμο με τη σχέση σου, “πιάνεσαι” από μια κουβέντα και αποφασίζεις να χωρίσεις. Πόσο φυσιολογικό είναι αυτό;
Η αλήθεια είναι ότι όλοι ακούμε και βλέπουμε πράγματα που μπορούν να μας επηρεάσουν. Πρέπει όμως να μπορούμε να τα βάζουμε στη σωστή τους βάση. Το σημαντικότερο είναι να μην συγκρίνουμε τη ζωή μας με εκείνη άλλων ανθρώπων. Ο καθένας από εμάς είναι ξεχωριστός και έχει τα δικά του βιώματα και τις δικές του ανάγκες.
Οι ζωές μας δεν είναι copy-paste. Ό,τι ταιριάζει στον έναν δεν σημαίνει ότι πρέπει να ταιριάζει και στον άλλον. Επιπλέον, πρέπει να θυμόμαστε ότι κάθε σχέση είναι μοναδική και γι’ αυτό δεν είναι σωστό να γίνονται συγκρίσεις που οδηγούν σε αβέβαια συμπεράσματα.
Αυτό που θα έπρεπε να απασχολεί τη συγκεκριμένη κοπέλα είναι το αν περνούσε καλά με τον σύντροφό της. Το τι έκανε η φίλη της, στη δική της σχέση, δεν θα έπρεπε να μπαίνει σε σύγκριση. Είναι σαν να συγκρίνουμε μήλα με πορτοκάλια. Είναι και τα δύο φρούτα, αλλά δεν είναι τα ίδια. Κάπως έτσι συμβαίνει και στις σχέσεις.
Είναι ωραίο να αναγνωρίζουμε τα θετικά στοιχεία των άλλων για να γινόμαστε καλύτεροι, όχι για να συγκρίνουμε και να απορρίπτουμε.
Εξάλλου, ούτε εμείς είμαστε τέλειοι.
