Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα
Η παράταση του χρόνου έληξε και εγώ τελείωσα. Τελείωσα με τα « δήθεν» και « θα δούμε», τα « θέλω» αλλά «δε μπορώ», με τα «μου λείπεις» αλλά «δε σε χρειάζομαι».
Τελείωσα με το χαμένο έρωτα που περίμενα να φανεί, κλαίγοντας κάθε βράδυ σιωπηλά, μη τυχόν και με ακούσει κανείς. Ξεμπέρδεψα με την αγάπη που πέθανε μέσα σε λίγα λεπτά, που δε μας βγήκε τελικά, που τη προδώσαμε και την αφήσαμε μισή μήπως αλλάξουμε τάχα μου γνώμη και τη ζητήσουμε και πάλι πίσω. Αποχωρίστηκα τα ψεύτικα βλέμματα της μιας στιγμής, τα όλα υποσχέσεις λόγια και τα αφιερωμένα τραγούδια στο ραδιόφωνο, που έλεγαν απλά το όνομά μου.
Άφησα το κόμπο που είχα στο στομάχι κάθε φορά που άκουγα ένα όνομα σα το δικό σου, λες και εκεί έξω υπήρχε μόνο αυτό. Απορώ γιατί έμενα στο παρελθόν ενώ το μέλλον μου ήταν μπροστά και εγώ κοιτούσα ακόμα πίσω. Γιατί άφηνα τη ψυχή μου κενή ενώ μπορούσα να τη γεμίσω ξανά, όπως είχα ονειρευτεί.
Τώρα όμως ξέρω. Ξέρω να σου πω γιατί έβαζα τελεία κάθε φορά που πήγαινα να κάνω την αρχή, γιατί σταματούσα τη ζωή μου σε κάθε ευκαιρία που μου δινόταν, γιατί διάλεξα το κάτι από το τίποτα, για να μπορώ τώρα να μιλήσω για τους έρωτες.
Έρωτες αληθινούς, όμορφους. Για εκείνους που ζουν μαζί και ονειρεύονται ταυτόχρονα. Για αυτούς που σου αφήνουν χώρο να αναπνεύσεις, που δε σε εμποδίζουν να πας παρακάτω, που δε σε πνίγουν, δε σε φυλακίζουν απλά σε νιώθουν σε καταλαβαίνουν και βαδίζουν μαζί σου.
Είναι αυτοί οι αμοιβαίοι που τους εμπιστεύεσαι, τους ζεις και αφήνεσαι στα χέρια τους με προσοχή. Εκείνοι που κρύβουν μια στοργή, ένα αίσθημα διαφορετικό και μια αγκαλιά, αχ, μια αγκαλιά που γίνεται καταφύγιο σε μια δύσκολη στιγμή. Είναι αυτοί που νομίζεις ότι συναντάς για πρώτη φορά, χωρίς να βάζεις ταμπέλες και όρια με προϋποθέσεις, αλλά συμβαίνουν απλά, αληθινά χωρίς να φοβάσαι το μετά.
Και τώρα ήρθε η ώρα να σου πω ευχαριστώ, γιατί χωρίς εσένα δε θα τον γνώριζα ποτέ. Γιατί αν δεν έφτανα στο πάτο, δε θα έστρεφα το βλέμμα μου ψηλά όταν περνούσε από μπροστά μου και θα έμενα ακόμα εκεί.
Η μαγεία βρίσκεται παντού, αρκεί να γυρίσουμε τα μάτια μας και να τη δούμε!
