Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Αν η ζωή ήταν χρώμα, τι χρώμα θα ήταν; Γκρι, σύμφωνα με την ταινία «Μη φεύγεις» του Αλέξανδρου Πανταζούδη. Μια παρέα φοιτητών από τη Θεσσαλονίκη αναζητά «το νόημα της ζωής». Μέσα από χαρές, λύπες και απογοητεύσεις, καταλήγουν στο ότι η ζωή είναι ένας συνδυασμός διαφορετικών στιγμών και συναισθημάτων. Έτσι προκύπτει το γκρι.
Αν σκεφτεί ο καθένας από εμάς τη ζωή του, σίγουρα θα θυμηθεί στιγμές που έχει γελάσει, που έχει χαρεί, που έχει νιώσει περήφανος, αλλά και άλλες που έχει νιώσει λυπημένος, απογοητευμένος ή πικραμένος.
Τι μας δείχνει αυτό; Ότι στη ζωή δεν υπάρχει πάντα χαρά ή πάντα λύπη. Η ζωή είναι στιγμές που γεννούν διαφορετικά συναισθήματα. Αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος που αφήνουμε αυτές τις στιγμές να καθορίσουν το μέσα μας.
Αν στεκόμαστε μόνο στις δύσκολες στιγμές, καταλήγουμε να μοιρολατρούμε και να αισθανόμαστε ότι όλα γύρω μας είναι δύσκολα. Αν όμως μπορούμε να κρατάμε τις όμορφες στιγμές, μαθαίνουμε να αντιμετωπίζουμε τη ζωή ρεαλιστικά και να προστατεύουμε την ψυχική μας υγεία.
Με άλλα λόγια, μπορεί η ζωή να είναι «γκρι», εσύ όμως επιλέγεις πώς θα τη δεις. Ποιο χρώμα θα κρατήσεις περισσότερο μέσα σου; Αυτός ο τρόπος που αντιμετωπίζεις τη ζωή είναι που διαμορφώνει τον χαρακτήρα και την κοσμοθεωρία σου.
Για το τέλος, θα κλείσω με τη φράση που αποτελεί την κεντρική ιδέα της ταινίας:
Να κυνηγάς το λευκό της ζωής σου και να διώχνεις το μαύρο σου με πέτρες…
Είναι στο χέρι σου.
