Γραφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης
Μην τη θεωρήσεις ποτέ δεδομένη.
Μην νομίσεις πως επειδή σε συγχωρεί, δεν πληγώνεται.
Πως επειδή αντέχει, δεν κουράζεται.
Πως επειδή μένει, θα μένει για πάντα.
Μια γυναίκα που αγαπάει, δίνει πολλά.
Αλλά δεν τα δίνει για πάντα.
Τα δίνει όσο νιώθει ότι πιάνουν τόπο.
Όσο νιώθει ότι υπάρχει χώρος να ανθίσει και όχι να μαραθεί.
Μην τη συνηθίσεις σαν διακόσμηση στη ζωή σου.
Δεν είναι έπιπλο. Δεν είναι “εκεί επειδή έτσι είναι τα πράγματα”.
Είναι εκεί επειδή σε διάλεξε.
Και το να διαλέγεις κάθε μέρα τον ίδιο άνθρωπο, είναι επιλογή.
Όχι υποχρέωση.
Μην ξεχνάς πως η γυναίκα που αγαπάει,
έχει και μια πλευρά που όταν σπάσει, δεν κολλάει ξανά.
Και δεν θα την ακούσεις να φωνάζει.
Θα την δεις να σωπαίνει.
Και τότε, θα είναι αργά.
Μην την αφήσεις να φτάσει εκεί.
Να γίνει σκιά του εαυτού της δίπλα σου.
Να μη θυμάται γιατί σε αγάπησε.
Να μη θυμάται γιατί άξιζε να μείνει.
Αν τη θέλεις, δείξ’ το.
Κράτα την. Κέρδισέ την ξανά και ξανά.
Γιατί το πιο επικίνδυνο λάθος που μπορείς να κάνεις με μια γυναίκα που σε αγαπάει,
είναι να πιστέψεις ότι θα είναι εκεί…
ό,τι κι αν γίνει.
