LoveLetters
  • LOVELETTERS
    • LOVE
    • HE
    • SHE
    • BYE BYE
    • CLASSICS
    • LIFE
  • #justastoryteller
  • MORE
    • WANDERLUSTER
    • GOOD VIBES ONLY
    • SOCIAL TALK
    • CULTURE
  • LOVESTARS
  • WRITERS
  • WEB RADIO
Subscribe
LoveLetters LoveLetters

Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα

194K
30K
0
LoveLetters
  • LOVELETTERS
    • LOVE
    • HE
    • SHE
    • BYE BYE
    • CLASSICS
    • LIFE
  • #justastoryteller
  • MORE
    • WANDERLUSTER
    • GOOD VIBES ONLY
    • SOCIAL TALK
    • CULTURE
  • LOVESTARS
  • WRITERS
  • WEB RADIO
  • CLASSICS
  • LIFE
  • LOVE

Μην ακολουθείς τις φωνές των άλλων, να ακολουθείς μόνο τα δικά σου θέλω!

  • March 25, 2019
  • Λίνα Παυλοπούλου
Total
0
Shares
0
0
0

Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κορίτσι, ήταν κι ένα αγόρι που συναντήθηκαν “τυχαία” στην παιδική χαρά.
– Θέλεις να παίξουμε; ρώτησε το αγόρι.
– Θέλω!, απάντησε το κορίτσι.
– Τι θέλεις να παίξουμε; ρώτησε το αγόρι.
– Θέλω να κάνω κούνια κι εσύ να με κουνάς.
– Εντάξει! Είπε το αγόρι. Ανέβα στην κούνια κι εγώ θα σε σπρώξω να πας μέχρι τον ουρανό.

Το κορίτσι ανέβηκε στην κούνια και το αγόρι έβαλε όλη του τη δύναμη να την φτάσει ψηλά στον ουρανό.
– Κι άλλο, κι άλλο ψηλά!, του έλεγε ενθουσιασμένο το κορίτσι που γελούσε κάθε φορά που η κούνια ανέβαινε λίγο παραπάνω στον ουρανό. Και το αγόρι έστελνε την κούνια όλο και πιο ψηλά και χαιρόταν που ήταν τόσο δυνατό και μπορούσε να το κάνει. Το αγόρι ένιωσε ότι του άρεσε το κορίτσι και ήθελε να την κάνει να γελάει και να χαμογελάει συνέχεια. Και το κορίτσι ένιωσε να θαυμάζει αυτό το τόσο δυνατό αγόρι.
– Θέλεις κι άλλο να σε κουνήσω; ρώτησε το αγόρι.
– Οχι, θέλω να πάμε και στις τραμπάλες.

Το αγόρι χάρηκε που το κορίτσι ήθελε να κάνει κι άλλα πράγματα μαζί του.
Έκαναν τραμπάλα, ανέβηκαν στις τσουλήθρες, πήγαν στο μονόζυγο, γρατζούνισαν λίγο τα γόνατα, ξαναγύρισαν στις κούνιες, γέλασαν χαρούμενα, έπαιξαν με τα χώματα φτιάχνοντας πύργους, ξεκαρδίστηκαν απ’ τα γέλια, αφέθηκαν. Το αγόρι δε χόρταινε το κορίτσι και το κορίτσι δε χόρταινε να παίζει με το αγόρι.

Πέρναγε η ώρα χαρούμενα κι ανέμελα, ώσπου μια γνώριμη φωνή ακούστηκε να ζητά επιτακτικά από το αγόρι να φύγουνε. Εκείνη της μητέρας του. Σε λίγα λεπτά μια άλλη γνώριμη φωνή ζήταγε από το κορίτσι να σταματήσει το παιχνίδι και να τον ακολουθήσει στο σπίτι. Ήταν εκείνη του πατέρα της. Κανένα από τα δύο παιδιά δεν ήθελε να αφήσει το άλλο και κανένα δεν ήθελε να ακολουθήσει τις γνώριμες φωνές. Όμως και τα δύο παιδιά τις άκουσαν και τις ακολούθησαν κι έτσι χωρίστηκαν…

Μπορεί να είναι αναγκαίο να ακούμε και να ακολουθούμε τους γονείς μας στην παιδική μας ηλικία. Το τραγικό είναι να επιτρέπουμε να ακούμε και να ακολουθούμε αυτές τις γνώριμες φωνές των σημαντικών άλλων ακόμα και στην ενήλικη ζωή μας, ειδικά όταν αυτά που μας λένε δεν μας βοηθάνε να έρθουμε σε επαφή με τον εαυτό μας και κατά συνέπεια με τον άλλο. Πόσο κρίμα να μένουν έρημες και μόνες τόσες κούνιες, που ζητάνε το αμοιβαίο παιχνίδι…

Views: 523
Total
0
Shares
Share 0
Tweet 0
Pin it 0
Σχετικά Άρθρα
  • Λίνα Παυλοπούλου
Λίνα Παυλοπούλου

Η γραφή είναι ένας μοναδικός τρόπος έκφρασης και ζωής. Κάτι σαν οξυγόνο. Όλα εκεί βρίσκονται σε κίνηση. Στην ησυχία που νεκρώνει τις εξωτερικές αισθήσεις και εγείρει τις εσωτερικές κινήσεις. Ένας άχρονος τόπος να κατοικείς, να αναπνέεις, να συναντάς και να συναντιέσαι.

Previous Article
  • BYE BYE

Η γυναίκα που πρόδωσες, θα σε σκοτώσει μέσα της. Κι η νίκη της θα είναι το φευγιό της!

  • March 25, 2019
  • LoveLetters
View Post
Next Article
  • #justastoryteller
  • LOVE

Υπάρχουν κι εκείνες, που όταν έχασαν το γοβάκι, έβγαλαν και το άλλο κι άρχισαν να περπατούν ξυπόλητες. 

  • March 26, 2019
  • Σοφία Παπαηλιάδου
View Post
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ
View Post
  • #justastoryteller
  • Featured
  • LOVE

Το δικό μου κιτ επιβίωσης δεν χωράει σε σακίδιο

  • Σοφία Παπαηλιάδου
  • November 17, 2026
Lovenmore, loveletters, ερωτας, σχεσεις, ψυχολογια
View Post
  • Featured
  • LOVE

Δίπλα σου δε χρειάζεται να προσποιούμαι τίποτα.

  • Μαρία Αρφαρά
  • November 16, 2026
View Post
  • Featured
  • LOVE

Πρόσεξε τη στιγμή που θα πάψει να θέλει να είναι διαχειρίσιμη.

  • Ζωή Αρχοντάκη
  • November 15, 2026
View Post
  • Featured
  • LOVE

Μην κάνεις την αδυναμία της σε εσένα, δύναμή σου.

  • Ιωάννα Ανδριανού
  • November 15, 2026
View Post
  • LIFE
  • Writing Lab

Τα αυτονόητα είναι μια υπέροχη παρεξήγηση

  • Μαρία Αλεξίου
  • November 15, 2026
View Post
  • Featured
  • LIFE

Εκεί που κανείς δεν με χρειάζεται.

  • Ro.
  • November 15, 2026
View Post
  • LOVE
  • Writing Lab

Δεν ερωτεύτηκες έναν άντρα για να αναλάβεις την ανατροφή του

  • Καίτη Αγγελιδάκη
  • November 15, 2026
View Post
  • LOVE

Οι όροι είναι για τα συμβόλαια, όχι για τις ανθρώπινες σχέσεις.

  • Θώμη Μπαλτσαβιά
  • November 15, 2026

Leave a Reply Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

ΜΟΛΙΣ ΑΝΕΒΗΚΑΝ

  • Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026: Δε χρειάζεται να αποδείξεις πόσα μπορείς να αντέξεις.
  • Το δικό μου κιτ επιβίωσης δεν χωράει σε σακίδιο
  • Δίπλα σου δε χρειάζεται να προσποιούμαι τίποτα.
  • Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026: Δεν είναι όλες οι δυσκολίες σημάδι ότι βρίσκεσαι σε λάθος δρόμο.
  • Πρόσεξε τη στιγμή που θα πάψει να θέλει να είναι διαχειρίσιμη.

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΣΧΟΛΙΑ

No comments to show.

Subscribe

Εσύ μας δίνεις το email σου κι εμείς σου στέλνουμε τα νέα μας

LoveLetters
  • #justastoryteller
  • LoveStars
  • Writers
  • Web Radio
Όταν η σκέψη, έγινε συναίσθημα

Input your search keywords and press Enter.

Close