Γράφει η Γεώρα
Η λύπη είναι η μεγαλύτερη έμπνευση. Ποιος αγγίζει πένα όταν ευτυχεί; Δεν είναι ανόητος, θέλει να ζήσει τη στιγμή. Κι’αν αργότερα, πολύ αργότερα καταγράψει τη στιγμή είναι γιατί δεν θέλει να την ξεχάσει ποτέ.
Όμως η λύπη, ο πόνος της λύπης σε απελευθερώνει.
Ακουμπάς την ψυχή σου στο χαρτί. Και εκείνο δέχεται κάθε δάκρυ που θα κυλήσει πάνω του, κι ας κινδυνεύει να αλλοιωθεί. Κι ας ξέρει πως με μια κίνηση του τρυφερού σου χεριού, μπορείς να το σκίσεις.
Κι όμως δέχεται κάθε λέξη σου! Γίνεται σιωπηλός σύμμαχος στον πόνο σου. Ανοίγει την αγκαλιά του και σε αφήνει να του παραδώσεις τα λόγια της ψυχής σου.
Γι’αυτό και είναι υπέροχο όταν βρίσκεις το θάρρος να γράψεις!
