Γράφει η Γεωργία Ντούνη
Υπάρχουν στιγμές που η καρδιά μας ψιθυρίζει «Πήγαινε».Tο μυαλό, πάντα φρουρός, απαντά σφικτά: «Μην το κάνεις». Κι όμως, μερικά ρίσκα αξίζουν κάθε κίνδυνο, κάθε φόβο… ακόμα κι αν η καρδιά μας βγει πληγωμένη.
Ο έρωτας είναι σαν μια φλόγα που ζεσταίνει και καίει ταυτόχρονα. Μας βγάζει από τη σιγουριά της καθημερινότητας, μας πετάει σε μονοπάτια που δεν γνωρίζουμε και μας δείχνει ότι η ζωή έχει γεύση μόνο όταν νιώθουμε βαθιά. Ναι, μπορεί να πονέσουμε, αλλά η απουσία αγάπης είναι πολύ πιο ψυχρή.
Κάθε φορά που ανοίγουμε την καρδιά μας, ακόμα και για λίγο, γράφουμε ένα κομμάτι ιστορίας μας. Μάθαινουμε την υπομονή, την αντοχή, την αλήθεια για εμάς και τους άλλους. Κάθε πληγή είναι ένα σημάδι ότι τολμήσαμε. Κάθε δάκρυ, μια απόδειξη ότι ζούμε.
Η ζωή είναι πολύ σύντομη για να κρυβόμαστε πίσω από φόβους και «μήπως». Το πραγματικό θαύμα βρίσκεται στο να δίνουμε στον έρωτα το χώρο να μας βρει, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα. Να νιώθουμε δυνατά, να ρισκάρουμε, να αγαπάμε χωρίς όρια.
Κι αν πληγωθούμε; Τουλάχιστον θα έχουμε αγαπήσει αληθινά. Τουλάχιστον θα έχουμε ζήσει με πάθος. Και ίσως, κάποια μέρα, αυτή η τόλμη να μας φέρει ξανά εκεί που η αγάπη μας περιμένει… έτοιμη να μας αγκαλιάσει, πιο δυνατή και πιο φωτεινή από ποτέ. Σε αυτό το σημείο θα αντιληφθείς ότι κάθε ρίσκο άξιζε, γιατί δε θα πονάει πια…
