Γράφει η Γεωργία Ντούνη
Τα χρόνια περνάνε και περνάνε και περνάνε και εσύ είσαι εκεί, βλέποντας όλους τους άλλους να ζουν έναν έρωτα που εσύ δεν βρήκες ποτέ στον δρόμο σου.
Δεν έβλεπες;
Δεν προλάβαινες;
Δεν είχες τις πόρτες ανοιχτές;
Ή απλά δεν ήταν… για σένα;
Τι προσόντα πρέπει να έχεις για να «πέσεις» στα πόδια του… έρωτα;
Άραγε τι σημαίνει «ερωτεύομαι» και γιατί αυτός ο φτερωτός άγγελος δε μας πετυχαίνει όλους;
Γιατί δε ζούνε όλοι τον «ιδανικό» έρωτα; Αλλά τι εννοούμε και ιδανικό;
Δεν αξίζει σε όλους ένας όμορφος έρωτας; Ένας αμοιβαίος και από τις δύο πλευρές. Γλυκός, σα ζάχαρη. Πολύχρωμος σα ζωγραφιά. Με μουσικές βγαλμένες από όλους τους ρυθμούς.
Είναι λάθος η στιγμή που μας τον έφερε η ζωή; Ή είμαστε εμείς λάθος για τον έρωτα;
Μήπως το να πιστεύουμε ότι ο καιρός είναι δύσκολος για έρωτες, μας βάζει σε ένα «safe zone» ότι δεν ευθυνόμαστε εμείς ή μας τραβάει ο «λάθος» έρωτας;
Άραγε υπάρχει απάντηση στο αν ο έρωτας είναι για όλους; Κι αν είναι γιατί κάποιοι δεν τον βρήκαν ή ακόμα χειρότερα αυτοί που τον βρήκαν γιατί δεν ήταν αμοιβαίο;
Πως ένας έρωτας μπορεί να είναι μονόπλευρός;
Πως ένας έρωτας μπορεί να είναι… ανύπαρκτος;
