Γράφει η Σοφία Σοφιανίδου
Λοιπόν άκουσε λιγάκι γιατί παραέγινε το κακό. Η αγάπη είναι μία και δεν έχει πολλές μορφές εκδήλωσης. Όταν αγαπάς φαίνεται. Δεν έχει σημασία προς τα που στρέφεται η αγάπη σου. Δεν έχει νόημα να αναρωτηθούμε αν υπάρχουν πολλών ειδών αγάπες. Η αγάπη είναι μία και καλά θα κάνεις να το παραδεχτείς.
Ταίρια, φίλοι και άνθρωποι καρδιάς όταν αγαπάνε μπορούν και να το δείχνουν. Ναι, θα μου πεις αλλά αν δεν έχει ανταπόκριση τι να το κάνω; Γιατί σου είπε κανείς πως η αγάπη είναι ανταλλαγή δώρων και είναι υποχρεωμένοι όλοι να αγαπάνε τους πάντες; Σε γελάσανε! Αγάπα εσύ και ας μην πάρεις τίποτα σαν αντάλλαγμα. Πρώτα το κάνεις για σένα και μετά για τον οποιοδήποτε άλλο.
Δεν μπορείς να λες πως αγαπάς κάποιον άνθρωπο όταν το μόνο που σε νοιάζει είναι να κερδίζεις μάχες. Κανέναν δεν ενδιαφέρει σε τι ψυχολογική κατάσταση βρίσκεσαι όταν επικαλείσαι μόνο τα δικά σου προβλήματα. Όλοι έχουν προβλήματα μικρά ή μεγάλα. Αν η εκδήλωση της αγάπης σου έχει να κάνει μόνο με την έννοια της δικής σου ψυχολογικής κατάστασης τότε με σιγουριά αγαπάς τον εαυτό σου. Και πολύ καλά κάνεις, εδώ που τα λέμε, αλλά μην πουλάς το παραμύθι πως νοιώθεις συναισθήματα αγάπης και για άλλους ανθρώπους.
Μάθαμε να πιπιλάμε την καραμέλα «εγώ έτσι αγαπάω» και στον βωμό του εγωισμού κρατάμε μπόσικα λες και πάμε να σκαρφαλώσουμε στο Έβερεστ και φοβόμαστε μη σωριαστούμε. Τι είναι αυτό που σε κάνει να πιστεύεις ότι αν κρατήσεις την αγάπη για τον εαυτό σου τελικά θα είσαι κερδισμένος; Γλυτώνεις από κάτι; Από τι; Την υποτιθέμενη ξεφτίλα που υπάρχει μόνο μέσα στο μυαλό σου και σε κάνει να νιώθεις ισχυρός; Για κοίτα απ’ τη γωνία να δεις αν ερχόμαστε!
Αν δε σου βγαίνει να το δείξεις δεν υπάρχει και καλά θα κάνεις να το παραδεχτείς μπας και γλυτώσει, έστω, ένας άνθρωπος από το περίμενε. Κανείς δε σε πίεσε να αγαπάς. Και με βεβαιότητα η -υποτιθέμενη- συγκρατημένη μορφή εκδήλωσης αυτού του τόσο δυνατού συναισθήματος δεν είναι αγάπη. Είναι «έτσι με βολεύει γιατί έτσι μπορώ».
Δεν είναι καθόλου κλισέ να πούμε ότι δεν υπάρχει δεν μπορώ αλλά υπάρχει το δε θέλω. Γιατί αν ήθελες θα μπορούσες αφού δε θα χρειαζόταν να το σκεφτείς. Θα σε πλημμύριζε και θα έβγαινε με τέτοια ορμή όπου θα καταλάγιαζε και το δικό σου μέσα αλλά και των ανθρώπων που αγαπάς.
Δεν μετριέται η αγάπη και δε μετράει λάθη. Δεν την ενδιαφέρουν οι διαφωνίες και η ρουτίνα. Έτσι είναι και άμα σ’ αρέσει! Ποιος είναι αυτός ο φίλος που μουλαρώνει και κάνει πέρα όποιον δε συμφωνεί με την άποψή του; Ποιος σύντροφος μπορεί να λέγεται σύντροφος αν δεν δείχνει αυτά που νοιώθει; Πότε το ανθρώπινο ενδιαφέρον ονομάστηκε αγάπη; Σαν να έχουμε μπερδευτεί λιγάκι!
Αγαπάω σημαίνει βάζω τον άλλον πάνω από τον εαυτό μου. Αναγνωρίζω τις ατέλειές του αφού πρώτα έχω κάνει την αυτοκριτική μου. Κατανοώ τη στιγμή αλλά στοχεύω στο πάντα. Συγχωρώ γιατί συγχωρέθηκα. Τόσο απλά και κατανοητά.
Κουραστήκαμε να βλέπουμε σηκωμένα δάχτυλα που μάς λένε τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουμε. Βαρεθήκαμε να εξηγούμε και να μην καταλαβαινόμαστε γιατί κανείς δεν ακούει αλλά ετοιμάζει την απάντηση λες και παίζουμε πινγκ-πονγκ και πρέπει να έχουμε τη τελευταία ρακετιά.
Θέλει κότσια η αγάπη και όταν δεν τα έχεις κάνεις πίσω. Προφασίζεσαι δράσεις για να αντιδράσεις. Δεν είσαι σε άμυνα όταν αγαπάς. Βρίσκεσαι σε φουλ επίθεση με σκοπό να δείξεις τι σημαίνει για σένα ένας άλλος άνθρωπος. Και αν σε κούρασε αυτό, έχεις κάθε δικαίωμα να υπαναχωρήσεις. Αλλά αφού παραδεχτείς πως εσύ είσαι αυτός που δε νιώθεις τίποτα πια. Μην ξεφτιλίζεις τις καταστάσεις για να λες πως εσύ είχες δίκιο. Κανέναν δεν ενδιαφέρει αυτό, να είσαι βέβαιος, εκτός από σένα.
Γιατί το να προσπαθείς να βρεις ψεγάδια στους άλλους με σκοπό να βρεις αφορμή για να δηλώσεις τη δική σου συναισθηματική αποχή δε σε κάνει ούτε δίκαιο άνθρωπο, ούτε καλό και σίγουρα όχι αυθεντικό.
Η αγάπη είναι μία κι έχει έναν συγκεκριμένο τρόπο εκδήλωσης. Αυτόν του ενδιαφέροντος, της κατανόησης και της ενσυναίσθησης. Σταματήστε λοιπόν να μας τα κάνετε μπαουλοντίβανο με γενόσημα αγάπης. Γιατί η αγάπη αξίζει μόνο αυθεντική. Αλλιώς καλύτερα να μάς μισείτε για να ξέρουμε και με τι έχουμε να κάνουμε. Αυτό θα ήταν τίμιο!
