Γράφει η Λία Ευαγγελίδου
Κουράστηκα. Κουράστηκα να προσπαθώ να αλλάξω πράγματα, που δεν είναι γραφτό να αλλάξουν.
Βαρέθηκα να δικαιολογώ τα αδικαιολόγητα, για να μετριάσω έστω και λίγο την απογοήτευση που νιωθω.
Πρέπει να μάθω να αποδέχομαι. Να μάθω να αποδέχομαι ό,τι δεν μπορώ να αλλάξω. Μην αναλώνομαι σε καταστάσεις παγιωμένες. Μην χαραμίζω τον χρόνο μου σε άσκοπες μάχες. Αν κάτι μου κάνει κακό, να μάθω να το απορρίπτω και να προχωράω.
Δύναμη. Πρέπει να βρω την δύναμη να αλλάξω ό,τι είναι εφικτό να αλλάξει. Να επικεντρωθώ σε αυτά που δέχονται τροποποίηση, γιατί εκεί πρέπει να δώσω χώρο και χρόνο. Εκεί να εστιάσω. Όλη μου την ενέργεια να την σπαταλώ εκεί που αξίζει. Εκεί που οι κόποι μου θα ανταμειφθούν, γεμίζοντας με με υπερηφάνεια και χαρά. Εκεί, που το αποτέλεσμα θα είναι αντάξιο των προσδοκιών μου. Εκεί, που το έργο θα είναι δικό μου και θα έχει γραφτεί με το δικό μου μολύβι. Ναι, εκεί να αφοσιωθώ, σε αυτά που αλλάζουν, και να προσπαθήσω να τα κάνω καλύτερα, να παλέψω επειδή θα κερδίσω κάτι όμορφο, γιατί η ζωή είναι μια και είναι μικρή για να είναι θλιβερή.
Σοφία. Πρέπει να έχω την σοφία, να μπορώ να επιλέγω το σωστό. Να κάνω ορθές επιλογές και να κρατάω ότι αξίζει. Να μαθαίνω τόσο από τα σωστά όσο και από τα λάθη. Να ξέρω με τι θα ασχοληθώ και με τι όχι. Φτάνουν πια τα ανεμοσκορπίσματα και τα ανεμωμαζέματα.
Σοφία λοιπόν για σωστή επιλογή.
Δύναμη για αλλαγή.
Αποδοχή για ό,τι δεν αλλάζει.
Αλλιώς…
Αλλιώς μένουμε μια ζωή στάσιμοι στα ίδια και στα ίδια.
