Γράφει η Αλεξάνδρα Φαρμακη
Δεν είμαι για παιχνίδια.
Δεν θα γίνω το «βλέποντας και κάνοντας» κανενός.
Δεν θα περιμένω να αποφασίσεις αν με θες αρκετά, αν αξίζω να επενδύσεις, αν σε βολεύω στα δεδομένα σου.
Δεν είμαι κομμάτι από σκάκι για να με μετακινείς όταν σε εξυπηρετεί.
Δεν είμαι εναλλακτική.
Δεν είμαι επιλογή για την ώρα, μέχρι να βρεις κάτι καλύτερο.
Είμαι όλα ή τίποτα.
Κι αν θες να παίξεις, πήγαινε βρες πιόνια.
Γιατί εγώ δεν μπαίνω σε παιχνίδια όπου οι κανόνες αλλάζουν κατά το δοκούν.
Δεν θα γίνω ο ρόλος που σε βολεύει.
Δεν θα γίνω η λύση όταν βαριέσαι, ούτε το διάλειμμα όταν κουράζεσαι.
Ή θα μπεις στο παιχνίδι μου με όλα ή μην πλησιάσεις καν.
Γιατί εγώ όταν παίζω, παίζω μέχρι τέλους.
Δίνω όσα έχω, όλα μου τα χαρτιά στο τραπέζι, χωρίς μπλόφες, χωρίς προσποιήσεις.
Δεν έχω χρόνο για αναμονές και ανασφάλειες.
Δεν έχω όρεξη να γίνομαι μέρος ενός πλάνου που αλλάζει ανάλογα με τη διάθεσή σου.
Ξέρεις τι σημαίνει να παίζεις όλα για όλα;
Σημαίνει ότι δεν φοβάσαι να χάσεις.
Σημαίνει ότι δεν πατάς σε δύο βάρκες.
Ότι δεν κρατάς ανοιχτές πόρτες για παν ενδεχόμενο.
Ότι δεν ψάχνεις δίχτυ ασφαλείας αν κάτι πάει στραβά.
Αλλά εσύ δεν ξέρεις από αυτά.
Γι’ αυτό νομίζεις πως μπορείς να κρατάς ανθρώπους σε αναμονή, πως μπορείς να παίζεις σε πολλά ταμπλό, πως μπορείς να δίνεις μισά συναισθήματα και να έχεις ολόκληρους ανθρώπους.
Κι εγώ σου λέω, όχι.
Δεν θα γίνω ένα ακόμα πιόνι στο ταμπλό σου.
Δεν θα περιμένω το επόμενο σου «ίσως».
Δεν θα δεχτώ να έχω μια θέση προσωρινή στη ζωή σου.
Ή θα τα παίξεις όλα ή δεν θα παίξεις καθόλου.
Γιατί εγώ, δεν είμαι πιόνι.
Είμαι άλλου είδους παιχνίδι.
Κι αν δεν το αντέχεις, μην μπεις καν στο παιχνίδι.
