Γράφει η Λίνα Παυλοπούλου
Μας δόθηκε χρόνος…
Πολλές οι σειρήνες που θέλουν να πάρουν τα αυτιά μας.
Μεγάλη η πλάνη που πλανιέται στον αέρα, μα αν είσαι καθαρός φεύγεις μακριά απ’ το δύσοσμο άρωμά της.
Πολλοί οι φωστήρες μα γέμισαν τον κόσμο με σκοτάδι βαθύ.
Αν δεν ξύπνησες στην ώρα σου, τώρα είναι η ώρα.
Αν σου δημιουργούν δυσκαμψία τα σχοινιά στα πόδια και στα χέρια σου, τώρα είναι η ώρα να τα κόψεις.
Αν θες να αναπνεύσεις καθαρό αέρα, πέτα τις μάσκες του οξυγόνου • έτσι κι αλλιώς έχουν ημερομηνία λήξης.
Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος με το Α κεφαλαίο, τότε γύρνα τη ματιά σου προς τα μέσα και προς τα πάνω° εκεί βρίσκεται η Αλήθεια!
Αν δεν το συνειδητοποίησες, δύο βασικά συναισθήματα υπάρχουν, η αγάπη και ο φόβος.
Αν επιλέξεις το φόβο, τα σχοινιά θα γίνουν θηλιά που θα σε πνίξει.
Μα αν επιλέξεις την αγάπη, πες μου ποιο σχοινί θα έχει τη δύναμη να κρατήσει τη θεϊκή ορμή σου, την ψυχική σου δύναμη, την ακλόνητη πίστη σου, το υψηλό σου φρόνημα;
Μας δόθηκε χρόνος αγαπημένε μου άνθρωπε, φρόντισε αυτή τη φορά να τον αξιοποιήσεις σωστά!
Άρχισαν να βαράνε τα ξυπνητήρια εντός.
Τ’ ακούς;
Μα κοίτα να πεταχτείς επάνω αυτή τη φορά, έτοιμος για δράση και να μην το κλείσεις, όπως έχεις κάνει τόσες και τόσες φορές, το ξυπνητήρι.
Η ευκαιρία είναι εδώ, άπλωσε το χέρι σου και άδραξέ την!
Η επιλογή είναι δική σου Άνθρωπε!
