Γράφει η Κική Γ.
Η σύγχρονη γυναίκα καλείται να ανταπεξέλθει σε πολλαπλούς ρόλους και σχέσεις.
Είναι δύναμη, είναι στήριγμα, είναι η αρχή της ζωής, είναι η ίδια η ζωή. Σε ότι κι αν κάνει, τα δύο βασικά συστατικά που χρησιμοποιεί είναι, η αγάπη και η φροντίδα. Πορεύεται με τη δύναμη του ενστίκτου της, τραβά μπροστά και στη πορεία της, διορθώνει, όταν χρειαστεί, τη διαδρομή της.
Τρέχει στο στίβο της καθημερινότητας σε μια κούρσα που δεν σταματά ποτέ και φορτώνεται συνεχώς ευθύνες. Ποτέ όμως, συνήθως, δεν τα παρατά. Λυγίζει μα δεν γονατίζει.
Στηλώνει τα πόδια και θυμάται πως είναι και θηλυκό, πως έχει αξιοπρέπεια και πως πρέπει να επιλέγει τους ρόλους που θέλει να την ακολουθούν, αλλά όχι να την καθορίζουν.
Ξέρει τις προτεραιότητες, ξέρει και τα όρια που πρέπει να βάζει. Είναι έξυπνη και πολύ προικισμένη. Είναι ευαίσθητη, αλλά πια, δεν είναι θύμα.
Θυμάται ευλαβικά τη λέξη αυτοφροντίδα και την ασπάζεται. Ξέρει τι πρέπει να κάνει για την ψυχή της, για την καρδιά της, για την ευτυχία της.
Μοιράζει χωρίς να απαιτεί και περιμένει μόνο ένα πράγμα. Το σεβασμό! Όχι μια μέρα το χρόνο.
Όλο το χρόνο και κάθε στιγμή. Είναι αναντικατάστατη, είναι ένας άνθρωπος για όλους και για όλα. Είναι ο φάρος, η πυξίδα, η ελπίδα της ανθρωπότητας. Απλά, ας υποκλιθούμε
