Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Ελάτε να βάλουμε κάποια πραγματάκια στην θέση τους απόψε.
Ελάτε να πούμε αλήθειες, να πούμε τι είναι αγάπη, τι την σκοτώνει και τι την απογειώνει.
Να μιλήσουμε για αυτούς που ξέρουν να αγαπούν και για τους άλλους που ξέρουν μόνο να χρεώνουν και να περιμένουν.
Καθίστε κάτω όσοι δεν έχετε καταλάβει τι στο διάολο σημαίνει σ΄ αγαπώ, όσοι δεν έχετε πάρει χαμπάρι την δύναμη αυτής της λεξούλας, όσοι την ξεστομίζετε με απίστευτη ευκολία και εν τέλει την διασύρετε.
Όλοι εσείς οι φαφλατάδες λοιπόν, κλείστε το στόμα σας επιτέλους και ανοίξτε τα αυτιά σας. Όλοι εσείς οι αδιόρθωτοι εγωιστές, οι επικριτικοί και οι επαναπαυμένοι. Εσείς μωρέ που θεωρείτε δεδομένους τους ανθρώπους και τα συναισθήματα τους, που πιστεύετε ότι η παρουσία σας είναι αρκετή και ότι πέρα από αυτό δεν υποχρεούστε να κάνετε κάτι άλλο…ακούστε καλά!
Το σ΄ αγαπώ δεν είναι λέξη, το σ΄ αγαπώ είναι πράξη.
Το σ΄ αγαπώ δεν είναι απλή παρουσία στο σημείο, δράση είναι.
Το σ΄ αγαπώ δεν είναι περιμένω, είναι κινούμαι.
Δεν είναι “λέω”, είναι “κάνω”.
Δεν φτάνει να το πεις, πρέπει να το δείξεις και το αποδείξεις!
Πρέπει να είσαι σε θέση να το αντιληφθείς, γιατί τις πιο πολλές φορές το σ΄ αγαπώ δεν ακούγεται, είναι σιωπηλό και νιώθεται!
Το ρημάδι το σ΄ αγαπώ δεν είναι για τα εύκολα, στα δύσκολα και στα ζόρια φαίνεται. Στον καβγά και στην κόντρα αποδεικνύεται. Στο νερωμένο κρασί και στην υποχώρηση γιγαντώνεται. Στον τσαλαπατημένο εγωισμό και στο ρίχνω την μύτη μου αποκτά υπόσταση.
Σε ροκ καταστάσεις δείχνεις αν είσαι άξιος να λες ότι αγαπάς. Στα εύκολα μπορούνε όλοι!
Όλοι οι άνθρωποι και όλα τα ζευγάρια μαλώνουν, διαφωνούν, κοντράρονται και συγκρούονται. Όλοι θυμώνουν, φωνάζουν, ξεφεύγουν και στεναχωρούν.
Ακριβώς εδώ λοιπόν είναι που δείχνεις αν πιστεύεις και αν εννοείς το σ΄ αγαπώ. Ακριβώς εδώ φανερώνεται ποιος αγάπα και ποιος λέει ότι αγάπα.
Στην υποχώρηση φαίνεται η αγάπη!
Αυτός που θα υποχωρήσει πρώτος, δεν είναι ο πιο αδύναμος, είναι αυτός που τιμά την λέξη, είναι αυτός που την εννοεί και την νιώθει.
Αυτός που θα κάνει το πρώτο βήμα μετά τον τσακωμό είναι αυτός που αγαπάει.
Ο άλλος είναι άπλα ένας βολεμένος εγωίσταρος, ο άλλος είναι πολλές φορές ένας που δεν έχει μάθει να νιώθει, έχει μάθει να μιλάει και να λέει μεγάλες και άδειες κουβέντες.
Στην υποχώρηση ουρλιάζει η αγάπη και ας είναι τις πιο πολλές φορές σιωπηλή.
Το πιο σιωπηλά ηχηρό σ΄ αγαπώ, το πιο δυνατό και το πιο αδιαμφισβήτητο σ΄ αγαπώ από όλα… Είναι ακριβώς αυτό φίλε μου!
Είναι εκείνη η αναπάντεχη αγκαλιά όταν πέφτετε τσακωμένοι στο κρεβάτι.
Είναι το χάδι που νιώθεις όταν έχεις γυρίσει την πλάτη σου γιατί είσαι θυμωμένος.
Είναι ο ήχος της ανάσας του στον λαιμό σου, όταν ο εγωισμός και ο θυμός κλείνει τα στόματα.
Είναι εκείνο το κολλημένο κορμί πάνω στο δικό σου που σου ξεβολεύει τον ύπνο, αλλά σου βολεύει την ψυχή.
Το πιο δυνατό σ΄ αγαπώ από όλα, δεν είναι λέξη, ανάγκη είναι!
Το πιο ηχηρό σ΄ αγαπώ, δεν το ακούς, το νιώθεις!
Γιατί φίλε μου οι λέξεις είναι για τους δειλούς και οι πράξεις για τους γενναίους.
Η γυρισμένη πλάτη μετά τον καβγά είναι του εγωιστή, το χέρι που είναι πάνω της είναι αυτό που ξέρει να αγαπάει.
Το αγκάλιασμα θα έρθει από εκείνον που έχει την μεγάλη ψυχή, από εκείνον που απογειώνει την αγάπη, η εγωιστικά γυρισμένη πλάτη είναι ο δολοφόνος της.
Η υποχώρηση λοιπόν δεν είναι δειλία ούτε αδυναμία, αγάπη είναι.
Και το “άπλα περιμένω να κάνεις εσύ την κίνηση”, δεν είναι αγάπη, είναι ο διασυρμός της.
Και αν τελικά σε μια σχέση ο ένας συνέχεια υποχωρεί και ο άλλος ποτέ, αν ο ένας βάζει αυτό που νιώθει πάνω από τον εγωισμό του και ο άλλος είναι μόνιμα μια γυρισμένη πλάτη, τότε άστο να πάει στο διάολο.
Κατάλαβες;
