Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη.
Η αγάπη είναι φάρμακο για όλα και εγώ χρειάζομαι μόνο αυτή για να ζω.
Να με αγαπάς για να μην τελειώνει το οξυγόνο μου.
Να με ηρεμείς! Πάρε τα άγχη και τους φόβους μου και πες μου πως όλα θα πάνε καλά. Και τότε θα πάνε.
Το ξέρω! Να με σηκώνεις όταν με βλέπεις να πέφτω και να παραδίδω τα όπλα από τις αδικίες της ζωής που δεν μπορώ να παλέψω.
Να μου δίνεις το χέρι σου να κλέβω από τη ζεστασιά σου και να δανείζομαι τη σιγουριά σου.
Να μου χαμογελάς για να αισιοδοξώ.
Να μου φωνάζεις ότι η ζωή είναι ωραία γιατί το ξεχνάω.
Να με αγγίζεις για να μου μεταδίδεις τη δύναμή σου γιατί οι δυνάμεις οι δικές μου είναι δειλές και με εγκαταλείπουν.
Να με νοιάζεσαι! Ακούς; Το χρειάζομαι γιατί κουράστηκα να νοιάζομαι εγώ για όλους και για όλα.
Μαλάκωσε τους πόνους μου, χάιδεψε την ψυχή μου, ηρέμησε τις σκέψεις μου.
Να με φροντίζεις γιατί η φροντίδα απαλαίνει τις πληγές. Να με κοιτάς και να μου στέλνεις με το βλέμμα σου την ενέργειά σου. Έτσι για να γεμίζουν οι μπαταρίες μου και να μπορώ μέχρι και τη γη να γυρίσω ανάποδα! Να μου χαμογελάς να νιώθω ευτυχισμένη και δυνατή.
Να με αγαπάς! Δε θέλει τσιγκουνιές η αγάπη. Όσο τη μοιράζεις τόσο αστείρευτη γίνεται.
Είσαι η ήρεμη δύναμή μου, το θάρρος μου, το κίνητρό μου.
Ακούς;
