Γράφει η Έφη Νερούτσου
Οι επιστροφές όπως και να έχει, δεν είναι καλές. Ακόμη και αν ξεχάσεις κάτι σπίτι σου, λένε, πως είναι γρουσουζιά να επιστρέψεις για να το πάρεις. Φαντάσου.
Η ζωή προχωράει και αυτό σημαίνει πως προχωράς και εσύ.
Δεν μπορεί να δέχεσαι αυτόν που επιστρέφει. Γιατί γυρνάει ξανά;
Έλα τώρα, δεν είναι η τόση μεγάλη αγάπη, μην λες ψέματα στον εαυτό σου. Αν ήταν δεν θα έφευγε και αυτό που είχατε θα άντεχε.
Αυτός που επιστρέφει είναι πάντα ο ίδιος με αυτόν που έφυγε.
Δεν οφελεί να τον δεχτείς ή το οτιδήποτε επειδή έσκασε ένα μήνυμα στο κινητό σου “Σ αγαπάω δεν μπορώ χωρίς εσένα”.
Συγκινητικό, δεν λέω, αλλά δεν αλλάζουν και όλα με τις λέξεις. Όποιος έφυγε ή τα έφερε έτσι η ζωή και χωριστήκατε έτσι έπρεπε.
Έχεις προχωρήσει; Καλά έκανες, έτσι έπρεπε και μην νιώθεις τύψεις για αυτό. Δεν έχεις προχωρήσει; Καλώς. Τα ίδια ισχύουν πάλι. Ακόμη και να είσαι μόνη σου να μην σε ενδιαφέρει το παρελθόν σου ή το όποιο μήνυμα μπορεί να σου χαλάσει την ησυχία σου.
Ότι έγινε έγινε, ότι περάσατε περάσατε, κράτα τα καλά και προχώρα. Πρέπει να ξέρεις που δίνεις δεύτερες ευκαιρίες. Δεν τις αξίζουν και όλοι.
Άλλος σε αγκαλιάζει πια και σου έχει καλύψει όλα τα κενά σου. Είσαι καλά. Μην σε νοιάζει αν θα σε δει, αν θα πληγωθεί ή αν θα γυρίσει σπίτι του και θα κλαίει.
Μια χαρά θα είναι.
Και να θυμάστε αφού αυτοί δεν σκέφτηκαν όταν έσπασαν τα δικά σου κομμάτια έτσι και εσύ δεν χρειάζεται να τους ρωτήσεις για το πως θα τα κολλήσεις.
Σας φιλώ και σας αγαπώ.
