Γράφει ο GA.NF
Άλλη μία μέρα ξεκινάει.
Ξεκινάει χωρίς να έχουν τελειώσει οι προηγούμενες.
Έχεις μαζέψει τόσες πολλές, που αναρωτιέσαι αν θα αντέξουν τα πόδια σου να σε πάνε στην επόμενη.
Τουλάχιστον τώρα ξεκινάς γνωρίζοντας…
Γνωρίζοντας πως θα έχεις να κάνεις με θύματα και όσο πιο πολύ ψάχνεις τον δολοφόνο τόσο πιο πολλά θύματα ανακαλύπτεις.
Βλέπεις, σπάνια σου παρουσιάζεται ο δολοφόνος.
Δεν είναι είδος προς εξαφάνιση απλά ξέρει να κρύβεται καλά!
Ξέρει να κρύβεται πίσω από το βλέμμα .. χμμμ του θύματος!
Θύματα στην ζωή μου πάντα γνώριζα!
Θύματα, έτσι μου συστηνόντουσαν “θύματα”.
Ξέρεις πως υπερασπίζομαι το δίκιο.
Ξέρεις δεν έχω πειράξει ποτέ κανέναν.
Ξέρεις προστατεύω τους αδύναμους.
Ξέρεις με ζηλεύουν.
Ξέρεις, θέλουν το κακό μου.
Ξέρεις πως με έχουν πληγώσει όλοι.
Ναι, ξέρω.
Ξέρω γιατί δεν κοιτάς τον καθρέφτη σου, όταν μου τα λες όλα αυτά.
Ξέρω ότι κόσμος θα ήταν καλύτερος αν όλα αυτά τα έλεγε ο καθένας στον εαυτό του.
Ξέρω ακόμα πως τα θύματα είναι και οι δολοφόνοι!
Αντε μου τώρα να βρω την είσοδο για την επόμενη μέρα.
Ξέρεις…
