Jinxie Jinx

Σου είπα πως δεν θα ξαναγράψω. Διαπιστώνω όμως ότι είναι ένα σαράκι που με τρώει, η ανάγκη μου για γράψιμο. Είναι το οξυγόνο που αναπνέω, η σύνδεσή μου με τον…

Πες μου, ποιο φόβο αγάπησες πάλι; Ποια ανασφάλεια σε έδεσε αποβραδίς στο κρεβάτι σου και δεν μπορείς να σηκωθείς τώρα που ξημέρωσε; Πες μου, ποιοι δαίμονες καθήλωσαν ξανά το μυαλό…

Σε σένα μιλάω…μην κρύβεσαι, δε χωράς πίσω από το δάχτυλό σου…σε σένα, το φοβισμένο παιδί, το κατά τ’άλλα μπρουτάλ αρσενικό. Σε σένα, που ενώ τη θες, κάνεις τον Κινέζο. Προσποιείσαι…

Είναι φτιαγμένος από ένα αδιαπέραστο μετάξι. Ένας άνθρωπος ευαίσθητος, που δακρύζει όταν συγκινείται και συνάμα στιβαρός. Στέκεται πλάι σου σίγουρος και αποφασισμένος, είτε νιώθεις στέρεα την ύπαρξή σου σε αυτόν…

Γεννιόμαστε, κάπου, κάποτε. Μεγαλώνουμε όλοι μας, ο καθένας με κάποιον τρόπο: με ή χωρίς αγάπη, με ή χωρίς λάθη, με ή χωρίς γονείς. Και κάποια στιγμή, καλούμαστε να πάρουμε τη…

Ερωτεύτηκες…ξέχασες το όνομά σου, ποιος είσαι και που πας, έχασες το μπούσουλα. Πετάς στα σύννεφα, όλα είναι ροζ, οι γνωστές αγαπημένες πεταλούδες στροβιλίζονται σε θεαματικές εμφανίσεις στο στομάχι σου. Κοιμάσαι…

Σήμερα γράφω για σένα.. για σένα που δεν έμαθες να αγαπιέσαι. Για σένα που δε στάθηκες τόσο τυχερός όσο άλλοι άνθρωποι, για πολύ καιρό.. Για σένα που άργησες να γνωρίσεις…

«Ο έρως χρόνια δεν κοιτά».. Πόσες φορές ακόμη ο θυμόσοφος λαός θα έχει δίκιο; Ο έρωτας, ως εγωίσταρος και ετσιθελικός θεός που είναι, μας πετάει αδίστακτα στα πιο απρόσμενα δίχτυα.…

Είμαι το σκληρό κορίτσι. Είμαι ένα κομμάτι σίδερο. Είμαι ο άνθρωπος που παρέλαβες βαμβάκι και μετέτρεψες σε πέτρα. Είμαι το σκληρό κορίτσι. Δε θα κοιμηθώ απόψε. Δε θα κλείσω μάτι.…

Η καρδιά μου τρεμοπαίζει σαν το φύλλο στον αέρα και το βλέμμα μου, απλανές, είναι καρφωμένο πάνω από ένα κινητό.. άρτι αφιχθείσα στο πιο γλυκά αβάσταχτο χάος: στην καψούρα. Πίνω,…