Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου.
Το θυμάσαι άραγε πως δεύτερη ζωή δεν έχει;
Το θυμάσαι πως δεν έχει πρόβα αυτή η παράσταση;;
Παίζεις κατευθείαν στο έργο που έχει γράψει η ζωή για σενα.
Παίζεις και “πειράζεις” το σενάριο.
Φέρνεις το παραμύθι στα μέτρα σου και το κάνεις δικό σου.
Όμως δεύτερη ζωή, δεν έχει.
Μία είναι και την ζεις τώρα, εδώ!
Άσε το μετά για όταν έρθει, άσε το τότε να κοιμάται ξεχασμένο πια.
Το μετά είναι νωρίς για να το ζήσεις και το τότε, ότι είχε να σου δώσει στο έδωσε!
Ρίσκαρε κι ας χάσεις.
Ακόμα κι αν χάσεις, πάλι κάτι θα έχεις κερδίσει. Κάτι θα έχεις μάθει για τον εαυτό σου.
Παίξε την παρτίδα της ζωής με άγνοια κινδύνου.
Όπως όταν ήσουν παιδί κι ανέβαινες στον πιο ψηλό βράχο για να βουτήξεις στη θάλασσα.
Ανέβα στο πιο ψηλό σου βράχο, κοίτα κάτω τους ανθρώπους της ζωής σου, κοίτα και τα ανθρωπάκια της ζωής σου.
Χαμογέλα σε όλους. Οι μεν θα χαρούν, οι δε θα ανησυχήσουν.
Και βούτα στα όνειρά σου!!
Καλημέρα… Χαμογέλα!!
LoveLetters
