Γράφει ο Δημήτρης Ξυλούρης
Να την προσέχεις.
Είναι πολύτιμη. Δεν είναι τέλεια, δεν είναι αλάνθαστη. Δεν είναι ιδανική. Είναι όμως μια γυναίκα που ξέρει να αγαπάει.
Είναι μια γυναίκα που ξέρει να δίνεται. Ξέρει να ειναι όλοι οι ρόλοι που της έδωσε η ζωή συν όλους εκείνους που της έδωσαν οι γύρω της.
Δεν θα την ακούσεις να αγανακτεί. Δεν θα βαρυγκομίσει. Δεν θα σε κάνει ποτέ να νιώσεις λίγος.
Είναι γυναίκα και δεν φοβάται να το δείξει. Δεν φοβάται να είναι θηλυκό και δεν περιμένει από καμία φεμινιστική οργάνωση να της ορίσει τη φύση της, τα δικαιώματα και τις επιλογές της.
Και στα πολλά και στα λίγα, δεν θα την καταλάβεις. Είναι κυρία του εαυτού της.
Και τότε γιατί σου λέω να την προσέχεις;
Γιατί όλα αυτά τα ήξερα αλλά θεώρησα το χρόνο δεδομένο. Θεώρησα δεδομένο ότι “όταν θα..” η ευκαιρία μου θα ήταν αδιαπραγμάτευτη. Θα τα έκανα όλα σωστά.
Την ήξερα. Ήξερα και όλα όσα της άρεσαν, τις ανάγκες, τα δεδομένα της. Όλα τα ήξερα.
Εκείνο το γαμημένο το timing, μόνο δεν ήξερα πόσο άσχημο παιχνίδι ξέρει να παίζει.
Σε μια στιγμή, και δεν υπήρχα..
