Γράφει η Οδύσσεια
Ως σύγχρονοι άνθρωποι, έχουμε καταφέρει να επικοινωνούμε μεταξύ μας πολιτισμένα. Μιλάμε ο ένας στον άλλον προσεκτικά και με σεβασμό. Και σε προσωπικό επίπεδο τα πάμε περίφημα.
Η αλήθεια είναι, ότι γίναμε όλοι ευγενικοί, κατάνοητικοί και χωρίς εγωισμούς. Αναγνωρίζουμε τα λάθη μας και δείχνουμε μεγαλοπρέπεια ζητώντας συγγνώμη.
Ναι, μπορεί να μιλήσαμε άσχημα στον/στην σύντροφο μας αλλά τι σημασία έχει τώρα; Ζητήσαμε συγγνώμη και όλα καλά. Είναι όμως όλα καλά; Σαν μαχαιριές τα λόγια των αγαπημένων μας πληγώνουν. Κι όσο περισσότερο τους αγαπάμε, τόσο αυτά τα λόγια είναι ικανά να μας εξοντώσουν.
Πληγώνουν οι λέξεις περισσότερο από όσο νομίζουμε. Πληγώνουν και αφήνουν ανεξίτηλα σημάδια στην ψυχή μας. Αν ο βασικός τρόπος επικοινωνίας μεταξύ δυο συντρόφων είναι οι λέξεις, τότε οι λέξεις, επιβάλλεται να μην πονάνε.
Όσες φορές και αν ζητήσουμε συγγνώμη, όσες φορές κι αν τη δεχτούμε, οι πληγές δεν επουλώνονται έτσι απλά. Δεν κλείνουν οι πληγές με τις συγγνώμες. Δεν είναι από σίδερο φτιαγμένες οι καρδιές κι όταν πληγώνονται πονάνε. Δεν είναι εχθρός ο σύντροφος σου, δεν είναι ξένος.
Σου έχει δείξει τα αδύνατα σημεία του/της γιατί σε εμπιστεύεται, γιατί σ´αγαπάει, όχι για να τα στρέψεις εναντίον του. Τις περισσότερες φορές μιλάμε με το χειρότερο τρόπο στον άνθρωπο που μας αγαπά και μας αποδέχεται περισσότερο, γιατί ξέρουμε ότι θα μας συγχωρέσει ό,τι και να του κάνουμε ό,τι και αν του πούμε.
Ξέρουμε πως μας αποδέχεται, πως μας νοιάζεται, ξέρουμε και γι ‘αυτό δοκιμάζουμε τα όρια του. Όμως πρέπει να θυμόμαστε καλά ότι τα λόγια που λέμε στον/στην σύντροφο μας, έχουν μεγάλη βαρύτητα γι’αυτόν και δε διαγράφονται έτσι απλά με μια συγγνώμη.
Δεν θα είναι ποτέ ανοιχτός απέναντι μας αν με κάθε ευκαιρία του μιλάμε με σκληρότητα χωρίς να μας νοιάζει πώς νιώθει. Η συγγνώμη έχει νόημα μονάχα όταν την εννοούμε και αν επαναλαμβάνουμε τις συμπεριφορές που μας φέρνουν σε αυτή τη δύσκολη θέση τότε, δεν έχει κανένα νόημα.
Δεν χρειάζεται να ζητήσουμε συγγνώμη αν δεν πληγώσουμε τον άλλο, όπως δε χρειάζεται να νιώθουμε ενοχές αν δεν μιλήσουμε σκληρά. Η μοναδική συγγνώμη που μπορούμε να λέμε χωρίς ενοχές στους αγαπημένους μας είναι, «συγγνώμη που σ´αγαπώ πολύ» κι ας μη μας συγχωρέσει!
