Γράφει ο Nickolas M.
Πόσα για πάντα έχουν ειπωθεί όλο αυτό τον καιρό; Πόσες φορές κοιτάξαμε αγκαλιασμένοι την ανατολή και το είπαμε μαζί;
Πόσες ξάγρυπνες νύχτες κοιταζόμασταν στα μάτια και δεν χορταίναμε να το λέμε ο ένας στον άλλον;
Και τελικά, πόσα χρόνια πέρασαν μέσα σε δυο μέρες;
Από τότε που το για πάντα έγινε ποτέ. Από όταν το μαζί έγινε χωριστά. Θα είσαι πάντα το για πάντα μου, είχες πει. Τελικά δεν υπάρχει αυτό το περίφημο για πάντα.
Ωραίο το παραμυθάκι αλλά δεν. Και να φανταστείς, δεν πίστευα καν στα παραμύθια.
