Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη.
Να ξέρεις πότε να μιλάς και πότε να σωπαίνεις. Ακούς;
Να σωπαίνεις αν δεν έχεις να πεις έναν καλό λόγο για κάποιον.
Να σωπαίνεις αν έχεις σκοπό με τα λόγια σου να προσβάλλεις, να θίξεις και να στεναχωρήσεις ανθρώπους που δε φταίνε.
Να σωπαίνεις αν με τις άδικες κουβέντες σου, θες να πονέσεις όσους δε σε πείραξαν.
Να σωπαίνεις αν δεν έχεις αποδείξεις για όσα λες. Νομίζεις πως με φήμες και ενδείξεις θα γίνεις άξιος θαυμασμού από τους γύρω σου, επειδή απλά μίλησες;
Να σωπαίνεις αν οι κουβέντες σου έχουν οδηγό το ψέμα και την κακή προαίρεση.
Όμως να μιλάς, όταν με τον καλό σου λόγο θα βοηθήσεις έστω και έναν άνθρωπο.
Να μιλάς, όταν πρέπει να ακουστεί η αλήθεια και να βγει στο φως.
Να μιλάς για τους φόβους σου, τις επιθυμίες σου, τα πιστεύω σου.
Να μιλάς και να αγωνίζεσαι για να γίνει καλύτερος αυτός ο κόσμος.
Να μιλάς με ειλικρίνεια και με σεβασμό για τον διπλανό σου.
Να μιλάς. Ακούς; Γιατί οι αλήθειες που κρύβονται και τα λάθη που κουκουλώνονται, κάνουν σαθρό και επικίνδυνο το έδαφος που πατάμε.
Να μιλάς και να ενώνεις τη φωνή σου με αυτούς που έχουν όραμα και όνειρα για το μέλλον.
Όταν έχεις άδικο να σωπαίνεις μα όταν έχεις δίκιο να ουρλιάζεις! Ακούς;
