Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης
Μα δεν το βλέπεις πως δεν χωράνε άλλα σκουπίδια κάτω από το χαλί σου;
Δεν το βλέπεις πως μάζεψες πολλά κι όσο δεν τα λες πνίγεσαι και δυστυχείς;
Γιατί δεν μιλάς;
Γιατί δεν λες αυτά που θες, αυτά που νιώθεις, αυτά που έχεις ανάγκη!
Φοβάσαι μην στεναχωρήσεις τους άλλους;
Φοβάσαι μην φύγουν;
Ε ας φύγουν!
Αν δεν αντέχουν να σε ακούσουν στην αλήθεια σου, αν δεν αντέχουν να σε δουν στεναχωρημένο, αν δεν αντέχουν να τους μιλάς ντόμπρα και στα ίσα, τι να το κάνεις;
Σημασία έχει οι άνθρωποι να μένουν παρά τις δυσκολίες.
Να μην το βάζουν στα πόδια με την πρώτη στραβή.
Δεν είναι τα εύκολα που χτίζουν τις σχέσεις, αλλά τα δύσκολα, τα ανάποδα!
Όσο κι αν προσπαθήσεις να στρογγυλέψεις τις γωνίες, όσο κι αν προσπαθείς να κάνεις πως δεν είδες, δεν άκουσες, δεν καταλάβες, μέσα σου ξέρεις!
Κι από την αλήθεια μέσα σου δεν μπορείς να ξεφύγεις.
Από την αλήθεια μέσα σου δεν μπορείς να κρυφτείς.
Εκεί, ο αχάριστος είναι αχάριστος και ο παρτάκιας, παρτάκιας.
Ούτε παρεξηγημένος, ούτε κακιά στιγμή, ούτε τίποτα από όλα αυτά που προσπαθείς να βρεις για να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα!!
Τίναξε το χαλί και ξεφορτώσου όλα τα σκουπίδια της ζωής σου.
Ότι σε πνίγει, ότι σε φορτώνει, ότι σε δηλητηριάζει κάθε μέρα.
Καθάρισε από γύρω σου όποιον κι ότι δεν αξίζει, και προχώρα!
Ακόμα κι αν μείνεις μόνος, καλύτερα μόνος και καθαρός, παρά με ψεύτικες παρέες και βρώμικες αγκαλιές.
