Γράφει η Σοφία Δέδε.
“Συγγνώμη..”
Ένας ψίθυρος ακούστηκε.
Η ιδέα μου είναι!!!
“Συγγνώμη..”
Ακούγεται λίγο πιο δυνατά.
Κοιτάζω γύρω μου, κανένας δεν υπάρχει.
Νομίζω οτι αρχίζω να τρελαίνομαι!
“Συγγνώμη..”
Το ακούω πεντακάθαρα.
Το έχω προφέρει με το ίδιο μου το στόμα.
Παγώνω!!!
-Εγώ είμαι, ο εαυτός σου..
Φώναζα για χρόνια, δεν κατάφερνα ποτέ να με ακούσεις.
Σήμερα όμως βρήκα την δύναμη.
Ήθελα η συγνώμη μου να αντηχήσει παντού, να τρέξει μαζί με το αίμα μας και να ξυπνήσει κάθε κύτταρό μας.
Συγνώμη..
Ήμουν εγώ που σε έφερα σε δύσκολη θέση, εγώ που σε πίεζα να αντέξεις τις στιγμες που έψαχνες την διέξοδο σου.
Εγώ ήμουν πάλι που σε πρόδιδα συνέχεια εκτέθοντας μας σε ανθρώπους αρνητικούς, δύσκολους, άκαμπτους, σκληρούς..
Και εσύ έκανες υπομονή μέχρι που κρύφτηκες, φοβήθηκες.
Φοβήθηκες οτι κάθε φορά θα σε ταπεινώνω και θα σε ταράζω με τα καμώματα μου.
Και το έκανα, δεν το αρνούμαι.
Δεν υπολόγισα ποτέ τι θέλουμε.
Δεν σκέφτηκα ποτέ οτι μεγαλώσαμε.
Με είχαν στοιχειώσει μνήμες παλιές.
Σε έβλεπα προχωρούσες δειλά δειλά και σε κρατούσα πίσω γιατί φοβόμουν το άγνωστο.
Εγώ ήμουν αυτή που σε ταλαιπωρούσα τα βράδια και σου έφερνα αντιρρήσεις.
Εγώ έβαζα τα πρέπει και τα μη στην καθημερινότητα μας και εσύ ήσουν τόσο αδύναμη να αντισταθείς.
Προσπαθούσες ομως να με πείσεις ότι μεγαλώσαμε, μεγαλώσαμε μαζί.
Πάλευες για αυτά που φοβόμουν και κάθε φορά μου απεδείκνυες οτι μπορείς να με προστατεύσεις.
Μπορείς να κάνεις τα θέλω μας πράξη χωρίς να υπάρχουν αρνητικές συνέπειες, αλλά και όταν υπήρχαν, προχωρούσες, αφήνοντας με πίσω για να σου υπενθυμίζω τα λάθη μας.
Με τα χρόνια κατάλαβα.
Συγχώρεσε με που υπήρξα τόσο σκληρή μαζί σου και έλα να γίνουμε ένα ισχυρό μαζί, γαλήνιο, αγαπημένο.
Μόνο να θυμάσαι, όταν θα φοβάμαι, θα γίνομαι πάλι αρνητική ,τότε να μη μου θυμώνεις.
Μόνο να με καταλαβαίνεις και να με συγχωρείς…
-Σε συγχωρώ, ψιθύρισα…
Δεν φταίς μόνο εσύ.
Όταν σκέφτομαι αυτά που έκανες ή αυτά που δεν έκανες δυσκολεύομαι να σε αποδεχτώ.
Προσδοκούσα να συνεργαστούμε και να κάνουμε καλύτερες επιλογές. Η αλήθεια είναι ότι περίμενα απο σένα να κάνεις πράγματα που δεν γνώριζες ή δεν ήξερες να κάνεις. Ήμουν ο αυστηρότερος κριτής σου και αντί να βρίσκουμε ισορροπία τόσο περισσότερο χανόμασταν.
Τώρα είμαι διατεθειμένη να σε κατανοήσω, να σε απαλλάξω απο το βάρος να είσαι κάποια άλλη. Δείξε εμπιστοσύνη στις επιλογές μας.
Καλές ή κακές αυτές είμαστε!
Σιωπή και γαλήνη απλώθηκε στο δωμάτιο. Κανένας ψίθυρος δεν ακούστηκε.
Έκλαιγαν και οι δύο, ψυχή και σώμα!
Τι είναι η γαλήνη; Τι είναι η γαλήνη;
Αν συγχωρέσεις τον εαύτο σου λένε πως βρίσκεις την απάντηση γραμμένη στην Σελήνη!
LoveLetters
