Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου
Οι άνθρωποι δεν είναι πάντα δίκαιοι απέναντί μας. Είναι πολλές οι φορές που τους δίνουμε τα πάντα και εκείνοι δεν το εκτιμούν ή ίσως το θεωρούν δεδομένο. Θα υπάρξουν πολλοί τέτοιοι άνθρωποι στη ζωή σου. Άλλοι θα φύγουν μετά από καιρό και με άλλους θα καταλάβεις πως πρέπει να φύγεις εσύ. Όταν θα φύγεις λοιπόν μην κάνεις θόρυβο, φύγε σιγανά, φύγε σιωπηλά.
Ξέρω πως μέσα σου καίγεσαι να τους πεις όλα αυτά τα πράγματα που έχεις μέσα σου. Ότι σε πλήγωσε, σε θύμωσε, σε υποτίμησε. Όλες τις στιγμές που δεν σε εκτίμησαν που δεν σε υπολόγισαν. Άλλα ποια η διαφορά; Αν ήταν αλλάξει κάτι δεν θα άλλαζε όσο ήσουν παρόν, όσο ήσουν εκεί;
Όσο εσύ τους έδινες την καρδιά σου, τα αισθήματά σου απλόχερα; Τώρα γιατί να το πεις; Είναι κάποιες μάχες που δεν υπάρχει νόημα να τις δώσεις. Όχι από εγωισμό, ούτε από υπεροψία, μα για να προστατεύσεις τον εαυτό σου. Το ξέρω ότι πονάει, καταλαβαίνω πως είναι πολλά τα αναπάντητα «γιατί», αλλά από κάποια στιγμή και μετά δεν υπάρχει νόημα να απαντηθούν.
Γιατί αν ξενερώσει στο μυαλό, τίποτα πια δεν είναι το ίδιο, εγκαταλείπεις. Προσωπικά είμαι άνθρωπος που λέω πάντοτε τι νιώθω, τι σκέφτομαι και τι με ενοχλεί. Δεν είμαι από τις γυναίκες που θα τις ρωτήσουν «τι έχεις;» και θα απαντήσω «τίποτα».
Είμαι από εκείνες που θα σου πω τι έχω, τι με ενοχλεί και τι θα ήθελα να αλλάξει. Από αυτές που θα δώσουν πολλές ευκαιρίες, θα κατανοήσω αν υπάρχει πρόβλημα ή δυσκολία. Επίσης όμως είμαι από αυτές που αν νιώσω πως εκμεταλλεύεσαι την καλοσύνη μου θα σε διαγράψω μία κι έξω.
Από αυτές που θα φύγω και δεν θα καταλάβεις τίποτα. Δεν θα σου πω λέξη, απλώς θα γυρίσω την πλάτη μου και θα σε αγνοήσω. Θα σε διαγράψω από μέσα μου μία για πάντα και δεν θα σου δώσω άλλη ευκαιρία. Όταν λοιπόν δεν εκτιμά κάποιος τις ευκαιρίες που του δίνω και κάνει επανειλημμένα όλα όσα με ενοχλούν, δύο είναι οι αιτίες. Είτε δεν τον ενδιαφέρει το πώς νιώθω, είτε παίρνει αψήφιστα τα λόγια μου, δίχως να τον νοιάζει αν με χάσει ή όχι. Εκεί λοιπόν φεύγω.
Έμαθα να δείχνω πως τα λόγια μου έχουν ουσία και βαρύτητα και όταν λέω κάτι δεν είναι λόγια του αέρα. Έμαθα να θέλω να σέβονται τα συναισθήματά μου και έμαθα να σέβομαι τον εαυτό μου. Γιατί στη ζωή μου έμαθα κάτι. Την πρώτη φορά που γίνεται κάτι ίσως είναι λάθος. Όταν θα επαναληφθεί όμως είναι συνειδητή επιλογή.
