Γράφει η Ελένη Σάββα
Κι εκείνο το βράδυ, θυμάσαι; Σε κοίταξα στα μάτια και σου είπα πως όλα είναι δυνατά. Όλα είναι πιθανά! ” Όλα μπορούν να συμβούν σ’αυτόν εδώ τον πλανήτη, μ’ακούς; ” σου είπα. Κι εσύ με κοίταξες περίεργα, με απορία, μ’ ένα φόβο στο βλέμμα.
Όλα είναι πιθανά όταν ξυπνάς το πρωί κι αντικρίζεις τον ουρανό, είτε έχει ήλιο είτε έχει συννεφιά. Όλα στον κόσμο μπορούν να συμβούν το βράδυ που στέκεσαι και βλέπεις τα αστέρια.
Ακόμα και στην πιο δύσκολη στιγμή αν με ρωτήσεις, πως υπάρχει ελπίδα θα σου πω. Κι ύστερα θα σου χαμογελάσω, και θα σε πάρω μια σφιχτή αγκαλιά. Μια αγκαλιά ζεστή, απ’ αυτές που αγαπάς. Απ’ αυτές που σε κάνουν να αισθάνεσαι ο εαυτός σου.
Απ’ αυτές, που αγκαλιάζουν την ψυχή σου.
Απ’ αυτές, που αγκαλιάζουν την ψυχή σου.
Να σου πω κι ένα μυστικό; Την ελπίδα μπορείς να την βρεις παντού. Δεν είναι μόνο στα ποιήματα και στα τραγούδια! Είναι και σε βλέμματα, και σε αγάπες, και σε χέρια φιλικά που απλώνονται μπροστά σου…
Είναι σε φύλλα που βλαστούν και λουλούδια που ανθίζουν ξανά, είναι σε καρδιές που βρίσκεις τυχαία στους δρόμους και σχήματα σύννεφων που φτιάχνεις με το νου σου.
Μην την ψάχνεις αλλού, είναι δίπλα σου και είναι μέσα σου. Εσύ είσαι η ελπίδα! Εσύ κι όλα όσα δημιουργείς, όσα σκέφτεσαι, όσα αγαπάς.
Και να θυμάσαι: Αν χαθεί, αρκεί να την φωνάξεις. Αρκεί να την δημιουργήσεις.
