Γράφει η Δήμητρα Γιαννοπούλου
Τώρα, μπορείς να φύγεις κι εσύ. Τώρα, που τίποτα δε σου ζητάω και τίποτα δε διεκδικώ από σένα.
Τώρα, που δεν ελπίζω να σε ξαναδώ κάπου τυχαία, που δεν κρέμομαι πάνω από το τηλέφωνο, μήπως και…
Τώρα, που ξέρω πως τίποτα δεν ένιωσες και που κουράστηκα να απολογούμαι για όσα ένιωσα εγώ.
Τώρα, που βαρέθηκα να παίζω τον ρόλο του μαλάκα, για να μη σε ξεβολέψω.
Τώρα, που δε γουστάρω να σε περιμένω και να μην έρχεσαι.
Τώρα, που δεν έχω κουράγιο να σου μιλήσω για όσα είχα φανταστεί.
Τώρα, φύγε, σε παρακαλώ. Και κλείσε μου το φως. Δε θέλω να σε δω καθώς θα φεύγεις.
