Γράφει η Έφη Παναγοπούλου
Όταν καταλάβεις ότι δεν έχεις δεύτερη ζωή, τότε ξεκινάς να ζεις με πάθος, με νόημα, να νιώθεις, να αγαπάς, να δενεσαι και να βλέπεις τον έρωτα.
Όταν καταλάβεις ότι δεύτερη ζωή δεν υπάρχει τότε αρχίζεις να τολμάς, να μη φοβάσαι την απόσταση, να κάνεις τα πάντα για μια αγκαλιά, να ξεχωρίζεις ποιοι σε αγαπάνε και να μη βρίσκεις φτηνές δίκαιολογιες για να απομακρυνθεις!
Όταν καταλάβεις ότι δεύτερη ζωή δεν υπάρχει, τότε δεν θα σκέφτεσαι μόνο το “είμαι εδώ για εσένα” αλλά θα το πράττεις κιόλας!
Θα ξεδιπλωδενεσαι, θα τσαλακωνεσαι, θα βγάλεις την μάσκα και θα μάθεις να κοιτάς κατάματα!
Τίποτα δεν πληγώνει περισσότερο από ένα όμορφο ψέμα όσο ώραια κι αν είναι σκηνοθετημένο.
Τίποτα δεν πληγώνει περισσότερο από μια αδικαιολόγητη αδιάφορια και μια σιωπή που κάνει θόρυβο!
Όταν καταλάβεις ότι δεύτερη ζωή δεν υπάρχει, θα αρπάξεις τις ευκαιρίες και θα στείλεις αυτό το μήνυμα που συνέχεια πληκτρολογείς και μετά σβήνεις…
Θα πεις τα ανείπωτα, τα απόκρυφα κι ας πληγώσουν..
Θα είσαι δίκαιος με τον εαυτό σου, θα πεις δυνατά το σε “θελω”, θα πάρεις δύναμη να πεις το “φύγε “, θα πας παρακάτω ας φοβάσαι!
Θα κοιτάξεις την ανηφόρα και θα την ανέβεις χωρίς παπούτσια, κι ας πονανε τα πόδια σου! Θα ανέβεις με χαρά στην κορυφή!
“Η δεύτερη ζωή σου ξεκινά όταν καταλάβεις ότι έχεις μόνο μια”
