Γράφει η Μαρία Αρφαρά
Πολλές φορές οι γονείς λανθασμένα θεωρούν τα παιδιά τους ως την προέκτασή του εαυτού τους . Όνειρα και επιθυμίες που δεν κατάφεραν να πραγματοποιήσουν, είτε γιατί οι συγκυρίες δεν ήταν ευνοϊκές, είτε γιατί οι δικοί τους γονείς δεν τους άφησαν να τα κάνουν πραγματικότητα- θέλουν να τα δουν να υλοποιούνται από τα δικά τους παιδιά!
Το κάθε παιδί όμως είναι ένα διαφορετικό όν με τα δικά του όνειρα και επιθυμίες. Σε καμία περίπτωση δεν είναι υποχρεωμένα να πραγματοποιήσουν τα απωθημένα των γονιών τους και να νιώθουν ενοχές αν δεν το κατορθώσουν.
Να αποδέχεσαι το παιδί σου για αυτό που είναι και όχι για αυτό που θα ήθελες να είναι.
Να καμαρώνεις το παιδί σου όταν διαβάζει και προσπαθεί ακόμη κι αν δεν είναι άριστος μαθητής.
Να είσαι υπερήφανος/η που το παιδί σου θέτει στόχους και προσπαθεί να τους υλοποιήσει ακόμη κι αν δεν συμφωνείς με αυτούς.
Να χαίρεσαι που το παιδί σου δεν κάνει πάντα αυτό που του λες αλλά έχει την δική του άποψη και βασίζεται στην δική του κρίση.
Σε κάθε περίπτωση να επιβραβεύεις , να καμαρώνεις , να ενθαρρύνεις το παιδί σου να ακολουθεί τα όνειρά του και να το παροτρύνεις να αγωνιστεί μέχρι να τα πραγματοποιήσει. Στόχος σου είναι να μεγαλώσεις παιδί ευτυχισμένο και όχι παιδί με απωθημένα όπως μπορεί να έχεις εσύ εξαιτίας των λαθών που έκαναν άθελά τους οι δικοί σου γονείς.
Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να μην επαναλάβουμε τα λάθη των δικών μας γονέων γιατί το μόνο που θα κατορθώσουμε είναι να μεγαλώσουμε δυστυχισμένα πλάσματα.
Το καλύτερο δώρο που μπορούμε να κάνουμε στα παιδιά μας είναι να τονώνουμε την αυτοεκτίμησή τους λέγοντας τους συνεχώς ότι πιστεύουμε στις δυνατότητές τους. Με τον τρόπο αυτό θα μεγαλώσουμε παιδιά ευτυχισμένα κι όχι παιδιά με απωθημένα.
