Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Η ομιλία είναι πολύ σημαντική για τον άνθρωπο. Μέσα από αυτή μπορεί να εκφράσει σκέψεις και συναισθήματα, να επιβραβεύσει ή ακόμη και να διαφωνήσει για κάτι που δεν του αρέσει. Ένας λόγος ορθά δομημένος, με επιχειρήματα, μπορεί να σου εξασφαλίσει κοινωνική αποδοχή ή να σε βοηθήσει να κατακτήσεις τα δικαιώματα που σου αναλογούν.
Τέλος μην ξεχνάμε ότι «η γλώσσα της διπλωματίας» χρησιμοποιείται και μεταξύ των κρατών στην προσπάθεια να επιλυθούν οι διαφορές τους ειρηνικά (χωρίς βέβαια αυτό να επιτυγχάνεται πάντα).
Ενώ όμως το μιλάς είναι ανάγκη, και μάλιστα βασική, το να ακούς είναι τέχνη. Το να μπορείς να ακούς είναι αναγκαίο. Υπάρχει μια μεγάλη κατηγορία ανθρώπων που δεν θέλουν να ακούσουν. Αυτό γίνεται γιατί είναι τόσο τυφλωμένοι από την δική τους άποψη, τόσο απασχολημένοι με το «εγώ» τους, που δεν δέχονται τίποτα πέρα από αυτό.
Είναι οι άνθρωποι που μιλάνε ακριβώς την ώρα που μιλάς εσύ, που δεν σε αφήνουν να ολοκληρώσεις την άποψή σου και που σε διακόπτουν για να πουν τα δικά τους. Η επικοινωνία μαζί τους, όπως καταλαβαίνετε, είναι αδύνατη. Σε ακούν, όσο σε ακούν, τυπικά και χωρίς να σκέφτονται τίποτα άλλο πέρα από την επικράτηση της δικής τους άποψης. Τέτοιοι άνθρωποι βλέπουν την συνομιλία σαν αγώνα για την επικράτηση του «εγώ» τους και τίποτα άλλο. Θέλουν να επικρατήσουν με κάθε τρόπο και χρησιμοποιούν κάθε γλωσσικό τέχνασμα προκειμένου να τα καταφέρουν.
Ο σωστός ομιλητής , οφείλει να ΞΕΡΕΙ να ακούει! Πρέπει να αφήνει τον συνομιλητή του να ολοκληρώσει την άποψή του και να την λαμβάνει σοβαρά υπόψη του. Είναι σημαντικό να μπορείς να αναθεωρήσεις κάτι που, μέχρι την συνομιλία σου, σου φαινόταν αδύνατο. Κανείς μας δεν διεκδικεί το αλάθητο. Πολλές φορές υπάρχουν παράμετροι που δεν μπορούμε να υπολογίσουμε και σίγουρα ένας γόνιμος διάλογος μας βοηθά να δούμε καλύτερα τα πράγματα.
Γι αυτό λέμε ότι είναι προτιμότερος ο διάλογος από την στείρα αντιπαράθεση. Με άλλα λόγια, αν πας σε έναν διάλογο με τη λογική του «πρέπει η άποψή μου να επιβληθεί με κάθε τρόπο» , έχεις χάσει πριν καν αρχίσεις. Αν δεν ξέρεις να ακούς, το μόνο που θα κάνεις είναι να διαφωνείς χωρίς ουσία. Αν δώσεις όμως μια ευκαιρία στο διάλογο, ίσως ανακαλύψεις πράγματα υπέροχα που δεν τα είχες καν φανταστεί. Δεν υπάρχει μόνο το άσπρο και το μαύρο στη ζωή, υπάρχει και το γκρι. Μια άποψη ή μια ιδέα μπορεί να επιδέχεται βελτίωσης.
Το να ξέρεις να ακούς, δηλώνει ξεκάθαρα ενσυναίσθηση. Σημαίνει ότι μπορώ να καταλάβω τη θέση του άλλου και να υποχωρήσω, όταν πρέπει, για το καλό της μεταξύ μας σχέσης (φιλικής, ερωτικής, επαγγελματικής). Δείχνει ότι μπορώ να σταθμίσω τα υπέρ και τα κατά μιας άποψης-ιδέας και να την εξελίξω ή να την βελτιώσω. Τα πάντα μπορούν να διορθωθούν ή να επιλυθούν αν ξέρεις να κάνεις διάλογο και είναι μεγάλο προσόν για έναν άνθρωπο να είναι καλός συνομιλητής.
Προσοχή λοιπόν. Είναι υπέροχο να μιλάμε αλλά είναι εξίσου υπέροχο να ακούμε!
