Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Τι λέξη και αυτό το «αλλά»! Σου αλλάζει το νόημα της πρότασης. «Είσαι καλός, αλλά…», «είσαι έξυπνος, αλλά…», «είσαι ευαίσθητος, αλλά…». Πόσο όμορφες φράσεις χάνονται από αυτό το «αλλά». Είναι μια λέξη που σου αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση. Δεν ξέρεις τελικά αν αξίζεις αυτό το «αλλά» ή αν αυτή η λέξη είναι πρόφαση για κάτι δυσάρεστο που πρόκειται να ακούσεις!
Σκεφτείτε έναν άνθρωπο που λέει «σ΄ αγαπώ», «σε θέλω», «σε χρειάζομαι» και από δίπλα κοτσάρει και ένα «αλλά». Τι θα λέγατε γι αυτόν; Μάλλον ότι θέλει να δικαιολογήσει κάτι που δεν θα σας αρέσει. Μπορεί να θέλει να φύγει από τη σχέση, να απολογηθεί για μια κακή συμπεριφορά ή ακόμη και να σας ρίξει ευθύνες για κάτι που νιώθει ο ίδιος. «Σ αγαπώ, αλλά μου σπας τα νεύρα», «σε θέλω, αλλά δεν είμαι έτοιμος να δεσμευτώ», «σε χρειάζομαι, αλλά δεν μπορώ να αντέξω το χαρακτήρα σου», είναι μερικές τέτοιες φράσεις που δίνουν ένα διττό μήνυμα και μπορούν κάλλιστα να σε μπερδέψουν.
Όπως έχουμε πει σε ένα παλαιότερο άρθρο, «τα σ αγαπώ λέγονται χωρίς αλλά». Αυτό ισχύει για τα πάντα. Δεν μπορείς να λες κάτι όμορφο και να το «μικραίνεις» με ένα «αλλά». Καλύτερα πες στα ίσια αυτό που θες να πεις, κοιτώντας τον άλλο στο μάτια. Είναι πιο έντιμο και δίνει στον άλλο σαφή εικόνα τόσο για τα συναισθήματα όσο και για τις προθέσεις σου.
Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν χρειάζονται διπλωματία. Αυτά είναι μόνο για την πολιτική. Οι άνθρωποι χρειάζονται αλήθειες, γιατί έτσι σε εκτιμούν περισσότερο!
Σκέψου λοιπόν διπλά αυτό το «αλλά» πριν το χρησιμοποιήσεις ποτέ σε κάποιον. «Μικραίνει» εσένα που το λες και είναι άδικο γι αυτόν που το απευθύνεις!
