Γράφει η Τάνια Αναγνώστου.
Στην υγειά όλων όσων θα συμβούν από εδώ και πέρα.
Στην υγειά όσων προκύψουν..
Μα πάνω απ’όλα στην υγειά της ζωής, που γνωρίζει καλύτερα απ’όλους να σκηνοθετεί τα πιο ενδιαφέροντα παιχνίδια.
Ο χρόνος κυλά, η γη γυρίζει και εσύ εδώ με σώμα φθαρτό και ψυχή αθάνατη, καλείσαι να πάρεις αποφάσεις που σου καθορίζουν τη ζωή! Ή και όχι.
Από το φαινομενικά πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο, κάτι θα διδαχθούμε στη ζωή.
Με όλο και κάποια εμπειρία θα εμπλουτίσουμε τον βίο μας.
Μεγαλώνοντας, θα μάθουμε να είμαστε άνθρωποι της λογικής που στην πορεία χάνουν το συναίσθημα και σκέφτονται λιγότερο με την καρδιά προκειμένου να επιβιώσουν.
Θα μάθουμε, επίσης, να λέμε “ευχαριστώ” και “παρακαλώ” για να είμαστε ευγενικοί και θα ξεχάσουμε να αγκαλιάζουμε με μια ζεστή ματιά και ένα βλέμμα.
Θα μάθουμε να πατάμε επί πτωμάτων και να διεκδικούμε με κάθε κόστος.
Τι γίνεται όμως με τις εύθραυστες και πορσελάνινες ψυχές που διόλου θέλουν να ασχοληθούν με όλα αυτά;
Δεν είναι για όλους ευτυχία στη ζωή η αναγνώριση, τα πολλά λεφτά, ένα ακριβό αυτοκίνητο, ακριβά ρούχα και παπούτσια και γενικά μια χλιδάτη ζωή.
Υπάρχουν και οι άλλοι, οι λίγο πιο αυθεντικοί και αληθινοί που όλα αυτά τα παραπάνω είναι γι’αυτούς ψιλά γράμματα.
Γι’αυτούς η όλη αξία βρίσκεται κάπου αλλού, σε μια ιδέα, σε μια αξία.
Είναι εκείνες οι περιπλανώμενες ψυχές που αναζητούν την αγάπη, την ειλικρίνεια, την εμπιστοσύνη σε έναν κόσμο βουτηγμένο στην ανασφάλεια, τη ματαιοδοξία και τα πάθη.
Αυτές οι ψυχές είναι διαφορετικές, πιο φωτεινές, όμοιες με εκείνα τα σπάνια είδη λουλουδιών που φυτρώνουν στις πιο απόκρημνες και απότομες πλαγιές.
Απελευθερώνουν αυτό το ξεχωριστό άρωμα σε εκείνους μονάχα που θα τα αναγνωρίζουν και θα περάσουν χίλιες δυο δυσκολίες για να τα ανακαλύψουν!
Αυτό είναι και το μεγαλείο της ζωής!
Μια μελωδία, μια χροιά, ένα άγγιγμα, ένα άρωμα, ένα χρώμα, ξεχωριστό και ταυτόχρονα μοναδικό για τον καθένα.
Πίστεψε, περπάτα με το βλέμμα καθαρό προς τον ουρανό και θα το βρεις..
Βρίσκεται κάπου εκεί και σε περιμένει!
