Πόσες φορές δεν έχουμε πει, καλά να πάθει, καλά να πάθουνε για ανθρώπους που θεωρούμε ότι τους άξιζε αυτό που έπαθαν. Όμως τι κάνουμε με αυτή τη φράση άραγε ;
Αυτή η φράση από μόνη της επειδή έχει μέσα της παράλληλα και μία μορφή θυμού, γίνεται σαν κατάρα. Οπότε είναι μία δύναμη, που όμως αντί να πάει στον παραλήπτη, κάνει έναν κύκλο και επιστρέφει σε εμάς. Όμως στον κύκλο αυτόν που κάνει συλλέγει δόνηση θυμού και έρχεται το πολλαπλάσιο της να βιωθεί από εμάς.
Το σίγουρο λοιπόν στη ζωή κάθε ανθρώπου είναι τα λάθη του. Γιατί κάθε ένας από εμάς στη ζωή του θα κάνει και λάθη. Άλλα επειδή τα προκάλεσε και άλλα όχι. Όπως και να έχει όμως τα λάθη, μας περιμένουν όλους ως ένα σημείο. Οπότε μπορεί να πούμε σε κάποιον καλά να πάθεις, για κάτι που εμείς είμαστε σίγουροι ότι δεν θα το πάθουμε, καθώς είτε είμαστε πιο προσεκτικοί στον τομέα αυτόν, είτε γιατί οι συνθήκες της ζωής μας δεν θα το φέρουν ποτέ μπροστά μας να βιωθεί από εμάς το συγκεκριμένο λάθος.
Όμως η ζωή, είναι ως ένα βαθμό απρόβλεπτη και τυφλή. Δηλαδή δεν μπορούμε πάντα να προβλέψουμε και να δούμε τι θα γίνει ή τι βρίσκεται πίσω από μία μας πράξη ή απόφαση.
Το να πούμε λοιπόν σε έναν άνθρωπο ή να σκεφτούμε καλά να πάθει, ας το ξανά σκεφτούμε γιατί όλα είναι ανθρώπινα και όλα είναι πιθανά στο μονοπάτι της ζωής.
Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε λοιπόν για έναν μας συνάνθρωπο που έπαθε κάτι, είναι να προσευχηθούμε να απαλλαγεί πιο γρήγορα και πιο ομαλά από αυτό που του συμβαίνει. Έτσι κάνουμε αυτόματα δύο καλά. Το ένα είναι να ζητάμε από τη Θεία δύναμη βοήθεια για το άτομο αυτό. Το αν το αξίζει ή όχι, δεν είναι δική μας δουλειά να το κρίνουμε ή να το αξιολογήσουμε. Και δεύτερον μαλακώνουμε τον δικό μας δρόμο και δημιουργούμε τις προϋποθέσεις τα δικά μας λάθη που έρχονται μπροστά μας ή να μην έρθουν καθόλου ή κι αν έρθουν να είναι αναίμακτα.
