Γράφει η Μόνια Μακρή
Και όλο ακούω, όλο και πιο συχνά για αυτά τα 18 καλοκαίρια που έχω μαζί σου. Σήμερα, το βρήκα μπροστά μου ως στιχάκι σε μια σελίδα στα κοινωνικά δίκτυα. Μου φάνηκε γνώριμο. Θυμήθηκα πως μου το είχαν πετάξει ως ατάκα σε κάποια γενέθλια σου, με ιδιαίτερα περιπαιχτικό ύφος. Κατάφερε όμως να με διαπεράσει στιγμιαία ηλεκτρικό ρεύμα. Μετά.. σε κοίταξα και σκέφτηκα.. ευτυχώς έχω πολλά καλοκαίρια ακόμη μαζί του! Και αγαλίασε η ψυχή μου.
Και τα χρόνια πέρασαν, έτρεξαν, κύλησαν σαν νερό! Σαν νερό με τεράστια ορμή. Με την ίδια ορμή που χαρακτηρίζει και την ατίθαση εφηβεία σου τώρα, με την ασυγκράτητη λαχτάρα σου για να ζήσεις το αύριο με όλα του τα δώρα! Κι εμένα ένας μικρός κόμπος για τη στιγμή αυτού του 18ου καλοκαιριού!
Τώρα όμως αυτό το στιχάκι με έβαλε σε σκέψεις. Αρχικά, προσπάθησα να καταλάβω το πραγματικό νόημα. Ταυτόχρονα, προσπάθησα να μεταφράσω το κάθε κόμμα και την κάθε τελεία ώστε να αποκωδικοποιήσω το αληθινό συναίσθημα πίσω από τον άνθρωπο που σκέφτηκε να στολίσει ένα τόσο πολύχρωμο και χαρωπό φόντο με αυτές τις βαρύγδουπες λέξεις. “…Μπα! Σίγουρα δεν είναι γονιός. Έγραψε δυο τρεις αράδες απλά για να τις γράψει….” Σκέφτομαι και ξεφυσάω..
18 καλοκαίρια! 18! Μα.. αν το σκεφτώ λίγο ακόμη θα τρελαθώ! Δεν είναι καν 18! Στα 18 πηγαίνουν διακοπές με την παρέα τους.. με το κορίτσι τους..
Άρα με ένα βασανιστικό υπολογισμό, έχω 17 καλοκαίρια!! Δηλαδή αυτό και άλλο ένα! Ουφφφφφφφφ!!
Έχω να προλάβω τόσα πολλά παιδί μου. Πρέπει να σε προετοιμάσω σωστά, να σου εμφυσήσω όλες τις αξίες και τα εφόδια για να βγεις και να κάνεις τα πρώτα σου βήματα ανεξάρτητος πια.. σε έναν κόσμο που μόνο ιδανικός δε φαντάζει!
Σου μιλώ ατελείωτες ώρες. Δεν σταματώ να σου λέω πόσο περήφανη και ευλογημένη είμαι για αυτό το σπάνιο και καλό παιδί που έχω μπροστά μου.
Θέλω να προσέχεις τον εαυτό σου. Να τον αγαπάς. Να τον φροντίζεις. Και εύχομαι με όλη την αγάπη που γέμισα και θα γεμίζω μέχρι να κλείσω τα μάτια μου τα πνευμόνια σου.. να γίνεις ένα τρυφερό αντράκι με ενσυναίσθηση και ευγένεια ψυχής που θα δίνει απλόχερα την αγάπη του και τη βοήθειά του στους γύρω του.
Εγώ θα είμαι πάντα δίπλα σου. Να σε αγαπώ, να σε βοηθώ και να σε συμβουλεύω .
Όμως όσο κι αν θέλω να τρέξω να σε σηκώνω σε κάθε παραπάτημά σου, όσο κι αν πονά η καρδιά μου, θα σταθώ στο πλάι και θα περιμένω να σηκωθείς και να σταθείς στα πόδια σου ξανά! Πιο δυνατός από κάθε άλλη φορά! Μόνο έτσι θα μάθεις να πιστεύεις στον εαυτό σου και να μην τα παρατάς ποτέ! Μόνο τότε θα ξέρω πως πέτυχα ως γονέας.
Και θα καμαρώνω κάθε τι που θα δημιουργείς, που θα χτίζεις, που θα κατακτάς! Είτε μεγάλο, είτε μικρό! θα σέβομαι κάθε επιλογή σου. Θα αρκεί που θα σε κάνει ευτυχισμένο! Έτσι θα χαίρομαι διπλά!
Εύχομαι παιδί μου, όλα τα καλοκαίρια της ζωής σου, να γίνουν λαμπερά φαναράκια ευτυχίας που θα φωτίζουν ακόμη και τις πιο κρύες και σκοτεινές μέρες του χειμώνα!
Κρατώ σαν φυλαχτό όλες τις στιγμές μας από την πρώτη στιγμή που σε πήρα αγκαλιά στο μαιευτήριο, μέχρι το σήμερα που υψώνω το κεφάλι πια για να αντικρίσω τα λαμπερά σου μάτια και το χαμόγελό σου!
Και ξέρω πως τις κρατάς κι εσύ. Σαν φυλαχτό και σαν οδηγό σου, για να δημιουργήσεις με την ίδια αγάπη τη δική σου οικογένεια στο μέλλον και ό,τι ονειρεύεται η ψυχή σου!
Σ’αγαπώ πολύ!
