Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη
Παρατηρείς καθημερινά συμπεριφορές ανθρώπων γύρω σου και απορείς!
Πού πήγε ο σεβασμός και η ευγένεια;
Άνθρωποι με ύφος απαξιωτικό και υποτιμητικό προς τους άλλους, τους φέρονται σαν να είναι αόρατοι και ασήμαντοι.
Δεν μπαίνουν στη διαδικασία να μιλήσουν ευγενικά σ’ αυτούς που τους εξυπηρετούν σε μια υπηρεσία, σ’ ένα κατάστημα ή αλλού.
Δε δίνουν τη θέση τους σε αυτόν που τη χρειάζεται.
Δε χτυπούν την πόρτα πριν μπουν σ’ έναν χώρο.
Λεπτομέρειες θα μου πεις!
Όμως είναι οι ίδιοι άνθρωποι που απαιτούν να τους φέρονται με ευγενικό τρόπο, που οι ίδιοι, βέβαια , δεν υιοθετούν προς τους συνανθρώπους τους.
Άνθρωποι που ψάχνουν αφορμή για καυγά, πλημμυρισμένοι από αυθάδεια και αγένεια.
Λέξεις όπως “ευχαριστώ”, “παρακαλώ”, “συγγνώμη”, δεν υπάρχουν στο λεξιλόγιό τους. Μόνο το θράσος και το ειρωνικό ύφος τούς περισσεύει.
Τι κερδίζουν με αυτή τη συμπεριφορά;
Απλά να γίνονται αποκρουστικοί από τους γύρω τους. Ας τους πει κάποιος ότι μόνο η ευγένεια και οι καλοί τρόποι δίνουν λύση σε προβλήματα και δε γεννούν άλλα.
Ακούς;
