Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη.
Ξέρεις ποιο ήταν το λάθος σου με εμένα; Δεν με έμαθες γιατί δεν μπήκες στο κόπο. Δεν γούσταρες εξ αρχής την ιστορία μας παρόλα αυτά μπήκες στο τρυπάκι και τράβηξες μαζί σου και εμένα.
Πίστεψες ότι θα εξαγοράσεις τα αισθήματα γιατί μέχρι εκεί μπορούσες να φτάσεις. Ίσως όμως φοβόσουν κιόλας. Ο έρωτας είναι για σκληρούς μαχητές και εσύ ούτε δυο βήματα δεν έκανες μη τυχόν και ξεβολευτείς. Ο έρωτας μπορεί να δοθεί, να χαριστεί μα δεν μπορεί να αγοραστεί.
Κανένα συναίσθημα δεν αγοράζεται, ακόμα όμως και να γίνει δεν θα είναι αληθινό, οπότε η συναλλαγή θα είναι άχρηστη.
Και μια ακόμη συμβουλή, να δίνεις το χώρο και το χρόνο στον άλλον να ξεδιπλωθεί μπροστά σου, να εκφραστεί, μη του κλείνεις την πόρτα στα μούτρα.
Δώσε την ευκαιρία σε έναν άνθρωπο να ξετυλιχθεί μπροστά σου με την αλήθεια του και χωρίς να φοβάται. Όταν κρίνεις από το εξώφυλλο δεν θα μάθεις ποτέ την ουσία μάτια μου.
