Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα
Οι μεγάλοι έρωτες δεν έχουν συνταγή.
Συναντιούνται μια φορά όλη και όλη
και ύστερα χάνονται ή μένουν για
πάντα. Οι μεγάλοι έρωτες μάτια μου
είναι διαφορετικοί, αλλιώτικοι.
Ξεχωρίζουν γύρω μας παντού. Ζουν τη
ζωή τους με πάθος, τρέλα, ηδονή και
ανεμελιά. Φουντώνουν μονομιάς και
ερωτεύονται αμέσως. Χανονται στο
βλέμμα τους και αγκαλιάζονται σφιχτά
μέχρι που θα ξημερώσει.
Οι μεγάλοι έρωτες μένουν ίδιοι για
πάντα. Φωνάζουν από παντού αγάπη
και την κάνουν να αξίζει. Ξεφεύγουν
στο φως του φεγγαριού και λούζονται
με τις ακτίνες του ήλιου σε ποια
ακροθαλασσιά βρεθούν.
Είναι ύπουλοι όμως. Ανυπέρβλητοι.
Μοναδικοί. Αγγίζουν τη καρδιά σου
και τη κάνουν να χτυπά σε ξέφρενους
ρυθμούς. Είναι ορατοί ακόμα και στο
σκοτάδι και κάνουν θόρυβο παντού.
Οι μεγάλοι έρωτες μάτια μου ήρθαν
για να φανούν. Να πιστέψουν σε
θαύματα , να ζήσουν, να αγαπηθούν,
να ερωτευτούν και μετά από λίγο να
χαθούν.
