Γράφει η Μαρίνα Κρητικού.
Κάθε στιγμή είναι μοναδική και χάνεται μέσα στον χρόνο σαν ένα ποτάμι που κυλά. Δεν μπορούμε να τη φέρουμε πίσω, ούτε να την ξαναζήσουμε! Δεν μπορούμε ούτε καν να την προβλέψουμε και να επηρεάσουμε το τι θα συμβεί. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τη ζούμε!
Τις άσχημες στιγμές τις ρουφάμε αναγκαστικά και τις ζούμε στο απόλυτο. Μας καταβάλλουν, άλλους λιγότερο και άλλους περισσότερο και για να σηκωθούμε και να συνεχίσουμε τη ζωή μας από εκεί που την αφήσαμε, χρειαζόμαστε ένα αυτί να μας ακούσει, μια αγκαλιά για να ακουμπήσουμε, μια καθαρή ματιά για να μας φωτίσει νέους δρόμους που ίσως στην απελπισία μας δεν μπορούμε να τους δούμε και ένα χέρι να μας τραβήξει για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε.
Τις καλές στιγμές όμως τις ρουφάμε μέχρι το μεδούλι ή μας πνίγει το άγχος και οι σκέψεις και δεν μπορούμε να τις χαρούμε; Τι πιο όμορφο από το να βρίσκεσαι με όμορφη παρέα στο μπαλκόνι του σπιτιού σου, να γελάς με την ψυχή σου και τα παιδιά να συνυπάρχουν όμορφα και αρμονικά; Ακόμα όμως και αυτές τις στιγμές δεν καταφέρνουμε να τις βιώσουμε μένοντας στο εδώ και τώρα.
Σκέψεις για λάθη του παρελθόντος ή υποχρεώσεις που έχουμε αναβάλλει για κάποια άλλη στιγμή επειδή μας ζορίζουν και δεν ξέρουμε πώς να τις διαχειριστούμε ή ζητήματα που έχουμε να διευθετήσουμε στις επόμενες μέρες μας κρατούν μακριά από το τι γίνεται εκείνη τη στιγμή.
Εκείνες όμως τις καλές στιγμές πρέπει να τις ζήσουμε βαθιά και μοναδικά. Αυτές οι καλές στιγμές αποτελούν όπλα στη φαρέτρα μας για τις στιγμές που νιώθουμε πιεσμένοι ή ζορισμένοι. Ας μην τις αφήνουμε “ανεκμετάλλευτες” να μπαίνουν στο χρονοντούλαπο της προσωπικής μας ιστορίας. Αν προσπαθήσουμε να νιώσουμε την αξία αυτών των στιγμών με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, θα καταφέρουμε και να τις ρουφήξουμε.
Οι σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους και το υποστηρικτικό δίκτυο που έχουμε δημιουργήσει γύρω μας αποτελούν τον ασφαλή μας τόπο όπου μπορούμε να καταφύγουμε στις δυσκολίες μας. Ας επενδύσουμε σε αυτές τις σχέσεις και ας αρχίσουμε να εστιάζουμε στη στιγμή. Κάθε στιγμή που βιώνουμε είναι και μια εμπειρία που μπαίνει σαν λιθαράκι στο προσωπικό μας οικοδόμημα! Ας της δώσουμε τη δέουσα προσοχή!
LoveLetters
