Γράφει ο Jorge Iosifidez
Συγγνώμη. Που δε στάθηκα στο ύψος που θα με ήθελες. Που δεν ήμουν ο ώριμος άντρας που θα ποθούσες. Βαθιά μέσα μου, ξέρω ότι θέλεις ένα συναισθηματικά δυνατό άτομο δίπλα σου. Και το αξίζεις.
Από την αρχή, προσπάθησα να είμαι δυνατός και ώριμος. Να μη σε πιέσω το να σε αφήσω να επιλέξεις αυτό που σε κάνει πιο χαρούμενη, να σεβαστώ όποια και αν ήταν η απόφασή σου, ακόμα και αν αυτό σήμαινε να με αφήσεις. Στο κάτω κάτω, έχεις μια ζωή μπροστά σου. Δεν είσαι υποχρεωμένη να με αγαπάς ή να αφιερώσεις το χρόνο σου σε μένα.
Το καταλαβαίνω. Και σίγουρα μπορείς να διακρίνεις πόσο σκληρά πάλεψα. Το βλέπεις. Τη μια μέρα προσπαθώ να μαζέψω τα κομμάτια μου, να προχωρήσω και να παραμείνω ένας ψύχραιμος και πνευματικά υγιής άντρας, ένας που θα μπορούσε ίσως και να σου αρέσει τελικά. Και μετά, την αμέσως επόμενη μέρα, σπάω ξανά σε κομμάτια. Γιατί απλά δεν μπορώ να αντέξω τον κόσμο χωρίς εσένα.
Η σκέψη σου είναι παντού. Στους στίχους κάθε τραγουδιού, σε κάθε όμορφο μέρος που θα ήθελα να σε πάω, στην ευτυχία κάθε χαρούμενου ζευγαριού που βλέπω. Γιατί τόσο πολύ πόθησα ένα μέλλον μαζί σου! Και πίστεψα ότι έφτασα τόσο κοντά να το καταφέρω. Δεν ευχήθηκα τίποτα περισσότερο από εσένα, να μείνω μαζί σου για πάντα.
Μπορεί να με αποκαλείς περίεργο. Εγώ μάλλον θα το αποκαλούσα αγάπη, στην πιο βαθιά, απόλυτη μορφή της.
Για άλλη μια φορά λοιπόν, συγγνώμη, που δε μπόρεσα να είμαι ο τύπος σου. Σου εύχομαι πραγματικά τα καλύτερα.
Φιλιά, μωρό μου! Θα θυμάμαι πάντα τα ατελείωτα φιλιά μας. Θα φυλάω παντοτινά τις ωραιότερες στιγμές μας, σαν θησαυρό.
Σαν αντάλλαγμα, ζητώ να μην με ξεχάσεις. Όσο θα ζεις τη χαρούμενη και πληθωρική ζωή σου, προσπάθησε να θυμάσαι τον άντρα που σε φίλησε, σε έβγαλε έξω, σε βοήθησε, έκανε μαζί σου ευχάριστες κουβέντες, ψιθύρισε λόγια αγάπης στο αυτί σου.
Μου λείπεις μωρό μου!
