Γράφει η Αστέρω
Μην υποτιμήσεις ποτέ την αφή. Ναι, τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής αλλά τα χέρια μεταφέρουν όλα τα συναισθήματα ανάμεσα στους ερωτευμένους. Ένα χάδι, μια αγκαλιά, ένα περιπαιχτικό ακούμπημα.
Κάθε ένα περικλείει λέξεις. «Σ’ αγαπώ», «Σε θέλω», «Τώρα», «Μην κουνιέσαι τώρα που βολευτήκαμε» και αυτές οι άηχες λέξεις επιτρέπουν την καρδιά να κοπανάει ανελέητα μόλις ακουμπήσει ο ένας τον άλλον κάτω από οποιαδήποτε συνθήκη.
Ένα ζευγάρι χέρια που θα νιώθεις ότι μέσα τους είναι η φυσική σου θέση. Πως ανήκες εκεί από πάντα και απλώς έπρεπε να κατευθύνεις τη ζωή σου, σε ό,τι πέρασες, για να μπορέσεις να κουμπώσεις απόλυτα και φυσικά. Ένα ζευγάρι χέρια που δε θα παρακαλάς να σε αγγίξουν. Που θα σου δίνονται απλόχερα μόλις σε βλέπουν γιατί δε θα μπορούν να αντισταθούν.
Άγγιγμα. Αυτό που μπορεί να σε αναστήσει και να σε πεθάνει ταυτόχρονα. Χαρτογραφείται το κορμί σου και μένεις ακίνητος μη χάσουν κάποια σπιθαμή και δεν την αγγίξουν. Πόσο θα ήθελες να σταματούσε τώρα ο χρόνος και να μένατε έτσι για πάντα; Ποιες μνήμες κρατάς για να παίζουν στο rewind;
Αφήνεσαι σε ένα ζευγάρι χέρια. Χωρίς εγωισμούς, πρέπει και γιατί. Έτσι κι επειδή, είναι η απάντηση. Και το ξέρεις καλά όσο κι αν προσπαθείς να φανείς αδιάφορος. Δεν μπορείς να τους αντισταθείς αλλά αυτό το γνώριζες από την αρχή. Γιατί ξέρουν κάθε λακκούβα του σώματός σου. Κάθε σπιθαμή, κάθε χιλιοστό. Έχουν μάθει όλα σου τα μυστικά και στα ψιθυρίζουν λέξη-λέξη. Βλέπεις δε θα μπορούσες να κάνεις κι αλλιώς. Γιατί αυτά τα χέρια σου δίνουν τη ζωή και στην παίρνουν.
Κι αν κάποτε χάθηκες στην προσπάθεια και πίστεψες πως δεν υπάρχουν για σένα τέτοιας πάστας χέρια, να θυμάσαι πως κάποιες φορές το ρίσκο που δεν παίρνουμε μας αφαιρεί κάτι το οποίο ήταν εκεί για μας και περίμενε να βρεθούμε για να κλείσει ακόμη ένας κύκλος.
Ένα ζευγάρι χέρια. Ένας ολόκληρος ολόδικός σου κόσμος!
