Γράφει ο “Ανώνυμος”
Μου λείπεις ρε γαμώτο, αυτή τη στιγμή! Μέσα στο χαμό. Μέσα στην πιο μεγάλη φασαρία. Περιτριγυρισμένος από τόσο κόσμο. Όλοι με κοιτάνε. Όλοι μου χαμογελάνε. Μου πιάνουν κουβέντα. Μέσα στους καπνούς και στα ποτά. Κι εγώ μόλις κάθισα σ’ ένα άδειο τραπέζι.
Γεμάτος από ποτό. Γεμάτος από τσιγάρα. Γεμάτος από χαμόγελα και λόγια. Κι εκείνη τη γαμημένη στιγμή ηρεμίας μου, μέσα στη φασαρία, σβήνουν όλα. Είμαι μόνος σε ένα σκοτάδι. Δεν ακούω και δε βλέπω τίποτα.
Μόνο τη μορφή σου, εκεί στο βάθος να με κοιτάει. Να μου υψώνει το ποτήρι με το κρασί και να μου κλείνει το μάτι χαμογελώντας. Πιάνω ασυναίσθητα το κινητό μου και περιμένω να μου στείλεις μήνυμα όπως τότε. Να μου πεις έλα μέσα, με μια φατσούλα χαμογελαστή.
Συνεχίζω να καπνίζω το τσιγάρο μου με μανία για να συνεχίσω να σε βλέπω μέσα στους καπνούς.
Και το μόνο που καταφέρνω είναι να χάνω την εικόνα σου μαζί μ αυτούς, που χάνονται στο αεράκι
και μου έρχεται μόνο μια κουβέντα..
Γαμώτο, γαμώτο..
