Γράφει ο Nickolas M.
Η ζωή έχει χιούμορ τελικά.
Όσοι με γνώριζαν από χρόνια, θα έτριβαν τα μάτια τους με αυτό που θα έβλεπαν τώρα.
Η χαρά της λογικής έχει μετατραπεί στην χαρά της παράνοιας.
Κι όλα αυτά γιατί εκείνο το αντίο, σαν επιστέγασμα των πιο δύσκολων δύο χρόνων που θυμάμαι να ζω, ήταν το «κρακ» που έσπασε μέσα μου τα στεγανά.
Οδήγηση με 200, μεθυσμένοι καυγάδες με αγνώστους στα μπαρ, σπασμένες βιτρίνες, κρατητήριο. Ναι, σίγουρα, έδωσα άδεια άνευ αποδοχών στην λογική.
Είδα και τα χαϊρια της στην τελική. Δε βαριέσαι, όπου βγάλει, τί νόημα έχει άλλωστε…
