Γράφει η Λιάνα
Κι αν χαθήκαμε μέσα σ’ αυτόν τον τεράστιο κόσμο, αν αποφασίσαμε να τραβήξουμε χωριστούς δρόμους, αν απ’ τη μια μέρα στην άλλη από “ένα” γίναμε “δύο”, τίποτα ποτέ δε θα μπορέσει να μας κλέψει αυτά που μοιραστήκαμε.
Θα είμαστε πάντα εκείνοι που έχτισαν, που πάλεψαν, που ονειρεύτηκαν χιλιάδες πράγματα. Θα είμαστε εκείνοι, που ένα βράδυ, σ’ ένα μικρό μπαράκι, ξεγύμνωσαν απόλυτα τις ψυχές τους και στην κυριολεξία, αποκάλυψαν ο ένας στον άλλον, ό,τι μα ό,τι είναι δυνατόν να ειπωθεί ανάμεσα σε δυο ανθρώπους. Θα είμαστε οι διαφορετικοί, οι ιδιόρρυθμοι, που φέραμε τους κόσμους μας άνω κάτω για να μπορέσουμε να βαδίσουμε μαζί.
Κι όσο καταλαγιάζει ο θυμός και μπαίνουμε βαθιά στις νέες χωριστές πραγματικότητες μας, εμείς τουλάχιστον, θα ξέρουμε πως, έστω για όσο κράτησε, η μοίρα μας έκανε ένα ιδιαίτερο δώρο. Την άνεση του να είσαι με κάποιον, χωρίς ποτέ να χρειαστεί να δείξεις ένα άλλο πρόσωπο. Κι αυτό είναι το κέρδος μας.
Δεν ξέρω που θα μας οδηγήσει αυτή τη φορά η ζωή. Σε ποιους ανθρώπους, σε ποιες περιπέτειες, σε ποιες αγκαλιές. Ξέρω όμως πως, όταν έχεις αγαπηθεί πολύ από κάποιον, η περιουσία που απέκτησες είναι ανεκτίμητη. Γιατί η αγάπη αυτή, πάντα θα υπάρχει κάπου, σ’ ένα τραγούδι, σε μια εικόνα, σε μια μυρωδιά και θα δίνει κίνητρο να είμαστε καλύτεροι σε όποιους έχουμε κοντά μας.
Όχι, δεν χωρίζουν όλοι οι άνθρωποι με μίσος ή με κόντρα. Καμιά φορά φταίει η καθημερινότητα, τα σ’ αγαπώ που αμέλησες να πεις, ένα ψέμα, μια παρεξήγηση που δε λύθηκε και δηλητηρίασε τα πάντα, ακόμα και η ίδια η σιγουριά πως αυτός που έχεις απέναντι σου, είναι ο τελικός σου προορισμός. Κι ο αποχαιρετισμός έρχεται τόσο ύπουλα, αυθόρμητα, βουβά, σαν φυσική συνέχεια γεγονότων. Κύκλος που έκλεισε.
Ό,τι όμως κι αν έγινε, βαθιά μέσα μας, εκεί που πρόσβαση έχουμε μόνο εμείς, είναι κρυμμένες πέντε δικές μας κουβέντες κι άλλες τόσες στιγμές, που στα δύσκολα αρκεί να τις ανασύρουμε στη μνήμη μας και να βρούμε έναν λόγο να χαμογελάσουμε.
Όχι, δεν μπορούμε να είμαστε μαζί, για εκατομμύρια λεπτομέρειες, καμιά όμως άσχημη στιγμή, κανένα αντίο, δεν θα έχει τη δύναμη ποτέ να υποτιμήσει την αγάπη που ζήσαμε και το νοιάξιμο που θα υπάρχει, ακόμα κι αν περάσουν δέκα ζωές χωριστά…
