Γράφει η Μαριάννα Αργυρίου
Η ζωή δεν έρχεται με manual, ούτε με εγγύηση “ευτυχισμένου τέλους”.
Δεν σου χρωστάει τίποτα, όσο κι αν έχεις πονέσει.
Δεν υπογράφει κανένα συμβόλαιο μαζί σου ότι θα είναι καλή.
Το μόνο που σου υπόσχεται – αν θες να το πεις έτσι – είναι μαθήματα.
Μαθήματα που έρχονται με δάκρυα, με ήττες, με λάθη, με ανθρώπους που σε πρόδωσαν, με στιγμές που σε λύγισαν.
Και ξέρεις τι άλλο; Δεν στα δίνει όλα μαζί.
Σου τα πετάει ένα-ένα, εκεί που δεν το περιμένεις.
Μέσα σε έναν χωρισμό, σε έναν φίλο που σε πούλησε, σε μια δουλειά που σε τσάκισε.
Σε μια μέρα που νόμιζες ότι τα είχες όλα υπό έλεγχο… και μετά δεν είχες τίποτα.
Η ζωή δεν σου χρωστάει ευτυχία.
Σου χρωστάει εκείνη τη στιγμή που καταλαβαίνεις ότι αν δεν πατήσεις στα πόδια σου, κανείς δεν θα σε κρατήσει.
Σου χρωστάει την επίγνωση ότι το πιο μεγάλο σου χρέος, είναι απέναντι στον εαυτό σου.
Και το μόνο που έχεις να κάνεις, είναι να κάτσεις, να δώσεις τα μαθήματα και να τα περάσεις.
Μπορεί να μην πάρεις ποτέ «άριστα».
Αλλά θα μάθεις. Θα αντέχεις. Θα στέκεσαι.
Και στο τέλος, όχι… δεν θα νιώσεις δικαιωμένος.
Αλλά θα νιώσεις ελεύθερος.
Γιατί η ζωή δεν φτιάχτηκε για να σε κάνει ευτυχισμένο.
Φτιάχτηκε για να σε κάνει δυνατό.
