Γράφει η Δανάη Χριστοδούλου
Εξάλλου, τι είναι η απόσταση μπροστά στην αγάπη;
Ένα νούμερο σε χιλιόμετρα, ένα Google Maps που δείχνει «μακριά» αλλά δεν υπολογίζει καρδιές. Γιατί αν η αγάπη είναι αληθινή, δεν την τρομάζουν τα σύνορα, ούτε τα αεροπορικά μίλια. Την κρατά η σκέψη, την αναπνέει η προσμονή, την θρέφει η ελπίδα.
Η απόσταση είναι για τους δειλούς μια δικαιολογία, για τους γενναίους μια δοκιμασία. Είναι η ευκαιρία να μάθεις πόσο αξίζει ο άλλος, όταν δεν είναι δίπλα σου να γεμίζει τα κενά με αγκαλιές. Είναι τότε που το συναίσθημα μετριέται όχι σε συναντήσεις, αλλά σε αντοχή.
Όταν αγαπάς αληθινά, κάθε καληνύχτα γίνεται υπόσχεση. Κάθε καλημέρα, μικρή νίκη. Μαθαίνεις να διαβάζεις τον άλλον μέσα από pixels και σιωπές. Από ένα «μου λείπεις» που στέλνεται στο άσχετο και φτάνει ακριβώς στην ώρα του. Από εκείνα τα «είσαι εδώ;» που δεν περιμένουν απάντηση — γιατί ξέρεις ότι είναι.
Η απόσταση δεν σκοτώνει την αγάπη. Την καθαρίζει. Της βγάζει τα περιττά, την κάνει ουσία. Όταν δεν έχεις τίποτα άλλο πέρα από λέξεις και επιθυμία, τότε καταλαβαίνεις τι σημαίνει να δίνεις χωρίς να κρατάς. Να εμπιστεύεσαι χωρίς να βλέπεις. Να αγαπάς χωρίς να έχεις εγγυήσεις.
Κι όταν επιτέλους ξανασυναντηθείτε, δεν χρειάζονται λόγια. Μόνο ένα βλέμμα. Αυτό που λέει «άντεξα». Αυτό που απαντά «κι εγώ».
Εξάλλου, τι είναι η απόσταση μπροστά στην αγάπη;
Μια λεπτομέρεια για όσους δεν αγάπησαν ποτέ στ’ αλήθεια.
Για τους άλλους, είναι απλώς το ενδιάμεσο.
Μέχρι να ξανασμίξουν.
