Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης
Πριν πεις το επόμενο “σ’αγαπώ” σε όποιον άνθρωπο κι αν τύχει να πας να το ξεστομίσεις, κλείσε για λίγο το στόμα σου και κατάπιε το!
Μην το πεις αν δεν είσαι έτοιμος να κάνεις γι’αυτό τον άνθρωπο μια τουλάχιστον υπέρβαση.
Αν δεν γίνει αυτός ο άνθρωπος ένας λόγος να ξεπεράσεις τα όριά σου και να σπάσεις τους κανόνες σου.
Να τον αφήσεις να σταθεί απέναντί σου και να σου μιλήσει.
Κι εσύ να του δώσεις χρόνο, σημασία και αξία.
Να τον ακούσεις. Να τον καταλάβεις. Να τον νιώσεις. Να μην τον κρίνεις όμως.
Να σταθείς απέναντί του με καθαρή ματιά και να μην προσπαθήσεις να τον βλάψεις.
Να μην προσπαθήσεις να πάρεις κάτι από εκείνον.
Να τον αφήσεις να σου μιλήσει για τα σκοτάδια του και για εκείνα που δεν θα τόλμαγε να πει σε άλλον.
Κι εσύ να τον ακούσεις. Να τον σεβαστείς. Να μην τον κρίνεις όμως.
Κι αν καταφέρεις να ξέρεις τα σκοτάδια του, αν καταφέρεις να τον ακούσεις, αν καταφέρεις να χαρείς με την χαρά του και να παρασταθείς στην λύπη του, τότε, δεν χρειάζεται καν να πεις το “σ’αγαπώ” γιατί θα το έχουν πει οι πράξεις σου.
Κι η αγάπη έχει μια μόνο διάλεκτο, κι αυτή είναι οι πράξεις.
