Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Κι αφού λοιπόν βγήκε η διάγνωση κι η απόφαση για εσένα, από τους καθ’ ύλην ειδικούς, τους άσχετους αλλά, κατά την πεποίθηση τους, για τα πάντα σχετικούς και τους αυτοδιοριζόμενους δικαστές σου.
Αφού σε μέτρησαν, σε ζύγισαν και σε κατέταξαν.
Κι αφού, σου λέω, οι παντογνώστες την βγάλανε την ετυμηγορία τους κι είναι αναμφισβήτητη κι αδιαπραγμάτευτη φυσικά, μιας και το είπανε αυτοί που έτσι κι αλλιώς τα ξέρουνε όλα.
Αφού την είπανε την γνώμη τους για σένα, χωρίς εσένα, αφού ξέρουν για την ζωή σου χωρίς να την ζούνε, αφού γνωρίζουν απ΄ έξω κι ανακατωτά τα στραβά σου, χωρίς καλά καλά να σε έχουν δει.
Κι αφού οι τέλειοι καυτηρίασαν τις αμέτρητες ατέλειες σου, πάντα όμως πίσω από την πλάτη σου.
Αφού ασχοληθήκανε μαζί σου, για ακόμη μια φορά.
Αφού οι δίκαιοι σε δίκασαν και σε καταδίκασαν ερήμην σου.
Αφού οι αναμάρτητοι σου έριξαν τις πέτρες τους, κρυμμένοι πάντα όμως πίσω από τα δάκτυλά τους .
Άκου με τι θα κάνεις!
Πήγαινε τώρα που νύχτωσε και πέσε στο κρεβάτι σου, γράψ΄τους κανονικά στα κάκαλά σου και νιώσε ευτυχής για δυο λόγους…
Πρώτον, που εσύ δεν είσαι σαν κι αυτούς.
Και δεύτερον, που δεν είσαι αδιάφορος, σαν τις αδιάφορες ζωούλες τους και σαν τις αδιάφορες ψυχές τους.
Πέσε λοιπόν στο κρεβάτι σου και κοιμήσου ευτυχής απόψε, κι αύριο δώσε τους κι άλλους τόσους λόγους, κι ασ΄ τους τελικά να κάνουνε το μόνο πράγμα που ξέρουνε να κάνουνε καλά, να εκτίθενται, να ξεφτιλίζονται, να γίνονται ρεζίλι!
