Γράφει η Θώμη Μπαλτσαβιά
Δύσκολη κι αυτή η μοναξιά. Ακόμη κι όταν είναι επιλογή, πόσο μάλλον όταν δεν είναι. Έτσι δεν είναι κολλητή;
Θέλει πολλά κότσια να την αντέξεις κι ακόμη περισσότερα να είσαι οκ, έως και να το χαρείς. Ξέρω κολλητή ότι τη φοβάσαι τη μοναξιά. Δε τη γνώρισες καλά και σε τρομάζει. Στο υπογράφω όμως, την έχεις παρεξηγήσει.
Άκου κολλητή… είμαστε με κάποιον άνθρωπο μόνο για τους σωστούς λόγους. Κι αυτοί οι λόγοι δεν έχουν τίποτα να κάνουν, πίστεψέ με, με τον φόβο της ερημιάς ή με την απελπισία. Είναι απλά λάθος και ούτε σε καλό θα βγει μήτε θα είσαι γεμάτη.
Άκουσέ με σου λέω. Δεν τον θες. Κουράστηκες, βαρέθηκες, ξενέρωσες, άδειασες. Κρατάς κάτι που δεν αξίζει. Μένεις προσκολλημένη σε κάτι που δε ζει πια και δεν έχει να σου πει ή να σου προσφέρει το οτιδήποτε. Έτσι όμως δε σκέφτεσαι πως χάνεις χρόνο αλλά κι εμποδίζεις τη ζωή να σε πάει εκεί που πρέπει να πας.
Έλα κολλητή… είναι καιρός να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου. Δεν είσαι παιδάκι πλέον. Πρέπει να μάθεις να δέχεσαι και να εκτιμάς τη μοναξιά. Να την αγαπήσεις. Να την κάνεις φίλη σου γιατί κι αυτή σε έχει φίλη.
Δεν έρχεται να σου «κατσικωθεί» για να σε τιμωρήσει. Αγάπα την κολλητή τη μοναξιά σου γιατί θα σου μάθει όσα δε φαντάζεσαι. Θα σε φέρει κοντά με τον εαυτό σου. Θα αντικρίσεις κατάματα αλήθειες που θα σε πονέσουν, ναι… δε θα στο χρυσώσω το χάπι… όμως θα βρεις θησαυρούς, εμπιστέψου με.
Θα γίνεις ο άνθρωπος που πρέπει κι ονειρεύεσαι κολλητή κι ας ματώσεις λίγο. Δε πειράζει.
Δεν τον θες και στο υπογράφω. Παραδέξου το. Τρέμεις στην ιδέα να μην έχεις κάποιον δίπλα σου, με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Όμως κολλητή… δε θέλω να σε ταράξω, μα δεν υπάρχει χειρότερη μοναξιά από αυτή που νιώθεις μαζί με τον λάθος άνθρωπο.
Καμία αγκαλιά δε σε πάει στον ουρανό αν δεν είναι η αγκαλιά που σου αξίζει και που δε χρειάζεται να πληρώνεις ακριβό τίμημα γι’ αυτήν. Ούτε στον παράδεισο μπορείς να νιώσεις ευτυχία αν είσαι με ακατάλληλη παρέα.
Ο εαυτός σου πρώτα κολλητή θα πρέπει να είναι η καλύτερη παρέα σου. Να τα πείτε, να τα βρείτε, να τα ξεκαθαρίσετε όλα. Κι έτσι θα έρθει το κουράγιο που δεν έχεις. Κι έτσι θα προχωρήσεις με υγεία παρακάτω, διακρίνοντας και διεκδικώντας το σωστό για σένα.
Δεν τον θες κολλητή. Στο ψιθυρίζει μια φωνή μέσα σου πριν στο πω εγώ, αλλά κλείνεις τα αυτιά σου σε καθετί νομίζοντας πως είναι σειρήνες.
Δεν τον θες, αλλά μένεις να παλεύεις τα απάλευτα. Παραμένεις να αντέχεις, να ανέχεσαι βουβή και να ξεγελάς τον εαυτό σου πρωτίστως. Τα ζυγίζεις και στη σκέψη να μείνεις μόνη λυγίζουν τα πόδια σου και δειλιάζεις.
Έρμαιο της απόγνωσης έχεις γίνει κολλητή κι αυτό ούτε κρύβεται, μα κυρίως είναι κατάντια.
Η ζωή δεν αγάπησε ποτέ τους δειλούς κολλητή.
Ποιον περιμένεις να σε σώσει;
Ο δρόμος είναι δικός σου, με τον ανήφορο και τον κατήφορο και ναι… έχει και μοναξιά. Τι να γίνει;
